اين سخن مگر افترا ؛ پس حق تعالى آيات أول سورهء « ص » را فرستاد « 1 » .
فرات بن إبراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : صداى قرآن خواندن حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم از همه كس نيكوتر وخوشايندتر بود وچون شب به نماز برمىخاست أبو جهل وساير مشركان مىآمدند وقرائت آن حضرت را گوش مىدادند پس چون « بسم اللّه الرحمن الرحيم » مىخواند انگشت در گوشهاى خود مىگذاشتند ومىگريختند ، چون فارغ مىشد مىآمدند وباز گوش مىدادند وأبو جهل مىگفت : محمد نام پروردگار خود را بسيار مىبرد وبدرستى كه پروردگار خود را دوست مىدارد - حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه : أبو جهل اين سخن را راست گفت هرچند آن ملعون كذّاب بود - پس حق تعالى اين آية را فرستاد
وَإِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً
« 2 » « وهرگاه ياد مىكنى پروردگار خود را پشت مىگردانند گريزندگان » حضرت فرمود : يعنى هرگاه « بسم اللّه الرحمن الرحيم » مىگويى « 3 » .
در حديث معتبر ديگر از آن حضرت روايت كرده است : مشركان به نزد حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم آمدند وگفتند : بيا يك سال ما خداى تو را عبادت كنيم وتو يك سال خدايان ما را عبادت كن ، پس حق تعالى سورهء
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
را فرستاد تا طمع ايشان بريده شد از آنكه هرگز حضرت ميل بسوى خدايان ايشان نمايد « 4 » .
كلينى به سند حسن از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم جامههاى نو پوشيده بود ودر مسجد الحرام نماز مىكرد ، مشركان بچهدان شترى را آوردند وبر پشت آن حضرت انداختند وجامههاى آن حضرت را ملوّث كردند ، حضرت به نزد أبو طالب رفت وگفت : اى عم ! چگونه مىيابيد حسب مرا در ميان خود ؟
أبو طالب گفت : سبب اين سخن چيست اى پسر برادر ؟ حضرت واقعه را نقل كرد ،
هامش
( 1 ) . كافى 2 / 649 .
( 2 ) . سورهء اسراء : 46 .
( 3 ) . تفسير فرات كوفي 241 - 242 .
( 4 ) . تفسير فرات كوفي 611 ؛ تفسير قمى 2 / 454 .