هفتاد وچهارم - خاصه وعامه به طرق متعددة روايت كردهاند كه : چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در حديبيّه فرود آمدند با هزار وپانصد نفر از صحابه ، هوا در غايت گرمى بود گفتند : يا رسول اللّه ! آب روان خشك شده است وچاهى كه در جانب ماست آب ندارد وچاههاى پرآب را قريش گرفتند ، پس حضرت دلوى از آب طلبيد ووضو ساخت از آن وآب در دهان خود گردانيد ودر دلو ريخت وفرمود كه آب آن دلو را در چاه ريختند ، پس در ساعت چاه از آب لبريز شد « 1 » .
وبه روايت ديگر : تيرى از جعبهء خود بيرون آورد ودر چاه انداخت « 2 » .
وبه روايت ديگر : تير را به ناجيه پسر عمرو ويا براء بن عازب داد وفرمود : در يكى از چاههاى حديبيه فرو بريد ، چون فرو بردند آب از زير تير جوشيد ، وچون كافران اين حالت را مشاهده نمودند تعجب كردند وگفتند : اين از جادوى محمّد بعيد نيست ، وچون خواستند از حديبيّه بار كنند فرمود : تير را بيرون آوريد ، چون بيرون آوردند آب برطرف شد به نحوى كه گويا هرگز در آن چاه آب نبوده است « 3 » .
وبه روايت ديگر : در جنگ تبوك از تشنگى وكمي آب به آن حضرت شكايت كردند حضرت تيرى به مردى داد وفرمود : به ته چاه فرو بر ، چون چنين كرد آب تا لب چاه بلند شد وسى هزار نفر با حيوانات از آن چاه سيراب شدند « 4 » .
هفتاد وپنجم - ابن شهرآشوب از جابر انصارى روايت كرده است كه گفت : من بيمار بودم ومدهوش شده بودم وآن حضرت به عيادت من آمده بود پس دست خود را شسته بود واز آن آب بر روى من ريخته بود من به هوش آمدم وعافيت يافتم « 5 » .
هفتاد وششم - ابن شهرآشوب روايت كرده است كه : طفيل عامري را - وبه روايت
هامش
( 1 ) . مناقب ابن شهرآشوب 1 / 142 . ونيز رجوع شود به البداية والنهاية 6 / 100 .
( 2 ) . مناقب ابن شهرآشوب 1 / 142 .
( 3 ) . دلائل النبوة 4 / 113 .
( 4 ) . مناقب ابن شهرآشوب 1 / 144 .
( 5 ) . مناقب ابن شهرآشوب 1 / 155 ؛ صحيح مسلم 3 / 1234 و 1235 .