حسرت وپريشانى پس مغلوب ومنكوب خواهند گرديد » ، وچنان شد .
ودر موضع ديگر فرموده است
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ . هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
« 1 » يعنى : « مىخواهند - يهودان وترسايان وساير كافران - كه فرونشانند وخاموش گردانند نور خدا را - كه پيغمبرى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وآيات حقيّت أو از قرآن وغير آن است - به دهنهاى خود وابا مىنمايد خدا مگر آنكه تمام گرداند نور خود را ودين روشن خود را اگر چه كاره باشند آن را كافران ، اوست آن خداوندى كه فرستاد رسول خود را با هدايت ودين حق تا غالب گرداند دين خود را بر همهء دينها واگر چه كراهت دارند مشركان » ، واثر اين وعدهء الهى ظاهر گرديده ، دين حقّ آن حضرت عالم را گرفت وتمام آن وعده در زمان قائم عليه السّلام به عمل خواهد آمد ان شاء اللّه تعالى .
وباز فرمود كه
وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ
« 2 » « وخدا نگاه مىدارد تو را از شرّ مردم » وحقيّت اين وعده نيز ظاهر شد وهرچند سعى در هلاك واضرار آن حضرت كردند نتوانستند . ومنقول است كه : پيش از نزول اين آية جمعى از صحابه - مانند سعد وحذيفة - در شبها پاسبانى آن حضرت مىكردند ، چون اين آية نازل شد حضرت ايشان را مجاب گردانيد وگفت : احتياج به پاسبانى شما ندارم ، خدا ضامن محافظت من شده است « 3 » ، واين نيز دليل وثوق آن حضرت است بر حقيّت خود .
وباز فرموده است كه
فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَداً وَلَنْ تُقاتِلُوا مَعِيَ عَدُوًّا
« 4 » « بگو - يا محمد - به منافقان : بعد از اين بيرون نخواهيد آمد با من به سفري هرگز وجنگ نخواهيد كرد همراه من با دشمنى » ، واين بعد از مراجعت از جنگ تبوك بود « 5 » ، وچنان
هامش
( 1 ) . سورهء توبه : 32 و 33 .
( 2 ) . سورهء مائده : 67 .
( 3 ) . مجمع البيان 2 / 224 ؛ أسباب النزول 204 - 205 ؛ تفسير طبري 4 / 647 .
( 4 ) . سورهء توبه : 83 .
( 5 ) . مجمع البيان 3 / 56 ؛ تفسير كشاف 2 / 297 ؛ تفسير بغوى 2 / 316 .