جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 786

« 1 » و اوّل فسادهاى عالم ، كشتن هابيل بود ، و آخر فسادها كشتن آن حضرت است ، و در روز شهادت آن حضرت درهاى آسمان را خواهند گشود و از آسمانها بر آن حضرت خون خواهند گريست ، چون ببينيد كه سرخى در جانب آسمان بلند شد بدانيد كه او شهيد شده است . گفتند : اى كعب چرا آسمان بر كشتن پيغمبران نگريست و بر كشتن آن حضرت مىگريد ؟ گفت : واى بر شما كشتن حسين امرى است عظيم ، و او فرزند برگزيدهء سيّد المرسلين است و پارهء تن آن حضرت است ، و از آب دهان او تربيت يافته است ، و او را علانيه به جور و ستم و عدوان خواهند كشت و وصيّت جدّ او حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را در حق او رعايت نخواهند كرد . سوگند ياد مىكنم به حق آن خداوندى كه جان كعب در دست اوست كه بر او خواهند گريست گروهى از ملائكهء آسمانهاى هفت‌گانه كه تا قيامت گريهء ايشان منقطع نخواهد شد ، و آن بقعه كه در آن مدفون مىشود بهترين بقعه‌هاست ، و هيچ پيغمبرى نبوده است مگر آنكه به زيارت آن بقعه رفته است و بر مصيبت آن حضرت گريسته است ، و هر روز فوجهاى ملائكه و جنّيان به زيارت آن مكان شريف مىروند ، چون شب جمعه مىشود ، نود هزار ملك در آنجا نازل مىشوند و بر آن امام مظلوم مىگريند و فضايل او را ذكر مىكنند ، و در آسمان او را حسين مذبوح مىگويند و در زمين او را ابو عبد اللَّه مقتول مىگويند و در درياها او را فرزند منوّر مظلوم مىنامند ، و در روز شهادت آن حضرت آفتاب خواهد گرفت ، در شب آن ماه خواهد گرفت ، و تا سه روز جهان در نظر مردم تاريك خواهد بود ، و آسمان خواهد گريست ، و كوهها از هم خواهد پاشيد ، و درياها به خروش خواهند آمد ، و اگر باقيماندهء ذرّيّت او و جمعى از شيعيان او بر روى زمين نمىبودند ، هرآينه خدا آتش از آسمان بر مردم مىباريد . پس كعب گفت : اى گروه تعجّب نكنيد از آنچه من در باب حسين مىگويم ، به خدا سوگند كه حق تعالى چيزى نگذاشت از آنچه بوده و خواهد بود مگر آنكه براى حضرت موسى عليه السّلام بيان كرد ، و هر بنده‌اى كه مخلوق شده و مىشود همه را در عالم ذر بر حضرت