« 1 » حضرت فرمود : اين آيه در حق ديگران است ، اين آيه در شأن ماست
« 2 » يعنى : نمىرسد به شما مصيبتى در زمين و نه در خانههاى شما مگر در نامهاى نوشتهايم پيش از آنكه نفس شما را بيافرينيم ، تا آزرده نشويد بر آنچه فوت مىشود از شما و شاد نگرديد به آنچه داده است به شما ، پس فرمود : مائيم كه به اين آيه عمل كرديم ، و به قضاى حق تعالى راضى شدهايم ، و محزون نمىگرديم به آنچه از ما فوت شود در دنيا ، و شاد نمىگرديم بر آنچه به ما رسد از نعمتهاى دنيا « 3 » . و به روايت ابن نما و ديگران : حضرت امام زين العابدين عليه السّلام فرمود كه : ما دوازده نفر بوديم از مردان اهل بيت رسالت كه ما را به مجلس يزيد پليد بردند ، و غلها در گردنهاى ما بود ، و ما را به ريسمانها بر يكديگر بسته بودند ، من گفتم : به خدا سوگند مىدهم تو را اى يزيد كه اگر حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ما را بر اين حالت مشاهده كند چه خواهد گفت ؟ پس فاطمه دختر امام حسين عليه السّلام گفت : اى يزيد ! دختران رسول خدا را اسير مىكنى ؟ ! پس حاضران همه گريستند و صداى گريهء زنان از خانهء يزيد بلند شد ، آن ملعون حكم كرد كه