فصل دهم در بيان كفر قاتلان آن حضرت و شدّت عذاب ايشان ، و ثواب لعنت كردن بر آنها است
ابن بابويه به سندهاى معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : قاتل حسين بن على در تابوتى است از آتش و بر او نصف عذاب اهل دنيا مقرّر است ، دستها و پاهاى او را به زنجيرها از آتش بستهاند و او را سرنگون در قعر جهنّم آويختهاند ، و از گند و بوى بد او استعاذه مىكنند اهل جهنّم بسوى پروردگار خود ، و آن ملعون با جميع ياوران خود و هر كه معاونت او بر قتل آن حضرت كرده است ابد الآباد در جهنّم خواهند بود . هر چند سوخته شود پوستهاى ايشان ، حق تعالى بدل آن پوست تازه مىروياند ، تا آنكه شدّت عذاب الهى را در يابند ، و يك ساعت عقوبت از ايشان ساكن نمىشود ، و از حميم جهنّم در حلق ايشان مىكنند ، پس واى بر ايشان از عذاب جهنّم « 1 » . ايضاً به اسانيد معتبره از آن حضرت روايت كرده است كه حضرت موسى عليه السّلام از پروردگار خود سؤال نمود كه : برادر من هارون مرده است ، او را بيامرز . حق تعالى وحى نمود به او كه : اى موسى اگر شفاعت نمائى در حق گذشتگان و آيندگان ، هرآينه شفاعت تو را قبول مىكنم به غير از قاتل حسين بن على كه البتّه از قاتل او انتقام مىكشم « 2 » . ايضاً به سند معتبر از آن حضرت روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه : خواهد كشت حسين را بدترين امّت ، و هر كه بيزارى جويد از فرزندان من ، او كافر شده