كه پسر عم او جعفر بن أبي طالب شهيد شد ، پس حضرت فرمود : روزى به روز حضرت امام حسين عليه السّلام نمىرسد كه سى هزار نامرد كه دعوى مىكردند كه از اين امّتند ، آن امام مظلوم را در ميان گرفتند و هر يك تقرّب مىجستند بسوى خدا به خون او ، و ايشان را موعظه مىكرد و خدا را به ياد ايشان مىآورد و پندپذير نشدند و دست از او بر نداشتند تا آنكه او را به جور و ستم و عدوان شهيد كردند .
پس فرمود : خدا رحمت كند عبّاس را كه جانفشانى كرد و مردانگى كرد ، و جان خود را فداى برادر خود گردانيد تا آنكه دستهايش را بريدند ، پس حق تعالى به عوض دستهاى او دو بال كرامت كرد كه به آن بالها با ملائكه در بهشت پرواز مىكند چنانچه جعفر بن ابى طالب را دو بال داده ، به درستى كه عباس را نزد خداوند عالميان منزلتى هست كه جميع شهدا در روز قيامت آرزوى منزلت او مىكنند .
جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 573
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٧٣