حسين درد مصيبت و مفارقت و اندوه آن بزرگواران را مداوا مىكردند ، و ديدهء خود را به لقاى او روشن مىگردانيدند .
چون حضرت امام حسين عليه السّلام شهيد شد ، كسى از آل عبا نماند كه مردم خود را به ديدن او تسلّى دهند ، پس رفتن آن حضرت مثل رفتن همهء ايشان بود و ماندن آن حضرت مثل ماندن همهء ايشان بود ، به اين سبب روز مصيبت آن جناب بدترين روزهاست .
راوى گفت : يا بن رسول اللَّه آيا ديدن على بن الحسين عليه السّلام موجب تسلّى مردم نمىگرديد ؟ حضرت فرمود : بلى على بن الحسين سيّد عابدان و پيشواى مردمان و حجّت خدا و عالميان بود بعد از پدران بزرگوار خود ، و ليكن حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را ملاقات نكرده بود و از او حديث نشنيده بود ، و علمش به ميراث از پدر و جد به او رسيده بود ، و مردم جناب امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام را پيوسته با حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ديده بودند ، در مجالس و مشاهد متعدّده ايشان را با يكديگر ملاقات كرده بودند و از آن جناب فضايل و مناقب ايشان را شنيده بودند ، و هر يك از ايشان را كه مىديدند همه را به خاطر مىآوردند ، و متذكّر آن احوال و اقوال مىگرديدند . چون حضرت امام حسين عليه السّلام رفت ، هيچكس نماند كه به ديدن او متذكّر آن مشاهد و مواقف شوند و آن فضايل و مناقب را به ياد آورند ، پس گويا در آن روز همهء ايشان رفتند ، به اين سبب مصيبت آن حضرت عظيمترين مصيبتهاست .
راوى گفت : يا بن رسول اللَّه پس چگونه سنّيان روز عاشورا را روز بركت مىشمارند ؟
آن جناب گريست و فرمود : چون جدّم حسين عليه السّلام شهيد شد ، مردم در شام تقرّب جستند بسوى يزيد پليد ، و احاديث از براى او وضع كردند ، و اموال و جوايز گرفتند ، و از احاديثى كه از براى او وضع كردند ، احاديث فضيلت و بركت اين روز بود ، تا آنكه مردم عدول نمايند از جزع و گريه و مصيبت و اندوه بسوى فرح و شادى و بركت و تهيّه كردن امور و مهيّا كردن آذوقهها ، خدا حكم كند ميان ما و ايشان .
پس حضرت فرمود : اى پسر عم ! ضرر اين احاديث بر اسلام و اهل اسلام كمتر است از آنچه وصف مىكنند جماعتى كه محبّت ما را بر خود بستهاند ، و دعوى مىكنند كه اعتقاد به
جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 565
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٦٥