فصل هشتم در بيان آنكه مصيبت آن حضرت عظيمترين مصيبتهاست ، و بيان علّت آن كه چرا حق تعالى منع نكرده قاتلان آن حضرت را از قتل او ، و ردّ قول آن جماعتى كه مىگويند آن حضرت شهيد نشد و در نظر مردم چنين نمود
ابن بابويه به سند معتبر از عبد اللَّه بن فضل روايت كرده است كه گفت : به خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم كه : يا بن رسول اللَّه به چه علّت روز عاشورا روز اندوه و جزع و مصيبت و گريه است ؟ و روزى كه حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به عالم بقا رحلت فرمود ، و روزى كه فاطمه عليها السّلام دار فانى را وداع نمود ، و روزى كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام شهيد شد ، و روزى كه امام حسن عليه السّلام مسموم گرديد ، در جزع و مصيبت مثل آن روز نيست ؟
حضرت فرمود : روز شهادت حسين مصيبت آن از جميع روزها عظيمتر است ، زيرا كه اصحاب كسا و آل عبا گرامىترين خلق بودند نزد حق تعالى ، و مردم ايشان را با يكديگر مشاهده مىكردند . پس حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از دنيا رفت ، امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام در ميان مردم بودند ، و مردم خود را به ديدن ايشان تسلّى مىدادند .
چون فاطمه عليها السّلام از دنيا رفت ، مردم خود را به ملاقات امير المؤمنين و حسن و حسين عليهم السّلام تسلّى مىدادند . چون حضرت امير المؤمنين عليه السّلام شهيد شد ، ديدن حسن و حسين موجب تسلّى مردم مىگرديد . چون امام حسن عليه السّلام مسموم شد ، مردم به ملاقات وافر البركات امام