جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 268

از ايشان . و اشعار ديگر بر سبيل شكايت فرمود و به خانه مراجعت كرد « 1 » . عيّاشى روايت كرده است كه : ام سلمه در مرض حضرت فاطمه عليها السّلام به عيادت او آمده پرسيد : چگونه صبح كرده‌اى شب را اى دختر پيغمبر ؟ فرمود : صبح كردم در ميان جراحت دل و اندوه و غم بسيار از غم وفات نبىّ مختار و مظلوميّت حيدر كرّار ، دريد پردهء حضرت رسالت را كسى كه امامتش به غصب بود ، بر خلاف حكم تنزيل و خلاف وصيّت پيغمبر جليل ، و سبب آن كينه‌هائى بود كه در جنگ بدر و احد در سينه داشتند ، و در زمان حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از روى نفاق پنهان مىداشتند و منتظر فرصت بودند ، چون فرصت يافتند ، بارانهاى محنت و الم بر ما باريدند و از كمال كفر و نفاق تيرهاى ظلم و شقاق به سوى ما انداختند « 2 » . مؤلّف گويد : در مدّت بقاى آن حضرت بعد از پدر بزرگوار خود ، خلاف بسيارى ميان خاصّه و عامّه هست ، از شش ماه بيشتر و از چهل روز كمتر نگفته‌اند ، دانستى كه احاديث معتبر دلالت كرد بر آنكه بقاى آن حضرت بعد از پيغمبر هفتاد و پنج روز بوده . ابو الفرج اصفهانى در كتاب مقاتل الطالبيّين از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : مدّت بقاى آن حضرت بعد از پدر خود ، سه ماه بوده « 3 » . و در روز وفات آن حضرت نيز خلاف بسيار است ، اكثر علماى اماميّه گفته‌اند كه : در روز سوّم جمادى الاوّل واقع بوده . شيخ طوسى در مصباح از ابن عيّاش روايت كرده است كه : در بيست و يكم رجب واقع شده است « 4 » . و اين قول ابعد است . در كشف الغمّه در شب سوّم ماه مبارك رمضان نيز نقل كرده است « 5 » . ابن شهر آشوب سيزدهم ماه ربيع الأوّل نقل كرده است « 6 » .