ديگر است در اثناى گريه مىخندد ، از سبب آن گريه و خنده از فاطمه عليها السّلام سؤال كردم ، فرمود : من افشاى سر نمىكنم ، چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از دنيا رفت ، سبب آن حال را از فاطمه سؤال كردم ، فرمود : اوّل مرتبه مرا خبر داد به فوت خود ، به آن سبب گريستم ؛ پس مرا خبر داد كه : تو پيش از ساير اهل بيت به من ملحق خواهى شد ، به اين سبب خندان شدم « 1 » . على بن ابراهيم روايت كرده است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : هر كه آزار كند فاطمه را در حيات من چنان است كه او را آزار كند بعد از من ، و هر كه او را آزار كند بعد از من چنان است كه آزار كند او را در حيات من ، و هر كه او را آزار كند مرا آزار كرده ، و هر كه مرا آزار كند خدا را آزار كرده ، و حق تعالى در باب ايذاى امير المؤمنين عليه السّلام و فاطمه اين آيه را فرستاده :
« 2 » يعنى : به درستى كه آنان كه ايذا مىكنند خدا و رسول را ، لعنت كرده است خدا ايشان را در دنيا و آخرت ، و مهيّا گردانيده است براى ايشان عذاب خواركننده » « 3 » . ابن بابويه و ديگران به سندهاى معتبر روايت كردهاند كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم وصيّت فرمود كه : يا على به درستى كه علم خدا احاطه كرد به احوال خلق و مرا برگزيد بر مردان عالميان ، پس تو را اختيار كرد بعد از من ، پس اختيار كرد امامان از فرزندان تو را از جميع مردان عالميان بعد از من و بعد از تو ، پس برگزيد فاطمه عليها السّلام را بر جميع زنان عالميان « 4 » . ايضا به سندهاى معتبر بسيار از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كردهاند كه : آن جناب فرمود : فاطمه شاخهاى است از من ، ايذا مىكند مرا هر چه او را ايذا مىكند ، و شاد مىگرداند مرا هر چه او را شاد مىگرداند ، به درستى كه حق تعالى غضب مىكند براى غضب فاطمه ، و خوشنود مىگردد براى خوشنودى فاطمه « 5 » .