( خسف بيدا ) يعنى در خصوص فرو رفتن بيابان نازل شده است امين الدين طبرسى روايت نموده كه ابو حمزهء ثمالى گفت : از امام زين العابدين عليه السّلام و حسن مثنى پسر امام حسن مجتبى عليه السّلام شنيدم كه گفتند : آنها لشكرى در سرزمين « بيداء » هستند كه زمين زير پاى آنها فرو ميرود و آنها را در كام خود فرو ميبرد .
و هم ابو حمزه از عمرو بن مره و حمران بن اعين روايت كرده كه آن دو نفر از مهاجر مكى شنيدند كه ميگفت : از ام سلمه ( همسر پيغمبر ) شنيدم ميگفت : پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : شخصى از بيم جان خود بخانهء خدا پناه ميبرد . لشكرى براى گرفتن او فرستاده مىشود . موقعى كه لشكر به « بيداء » واقع در بيابان مكه و مدينه ميرسند در زمين فرو ميروند .
و نيز طبرسى ميگويد : از حذيفة بن اليمان روايت شده كه گفت : پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله از آشوبى كه ميان مردم شرق و غرب پديد مىآيد سخن بميان آورد و فرمود : در اثنائى كه آنها سرگرم كشمكش هستند سفيانى از يابس « 1 » بر آنها حمله ميبرد
هامش
( 1 ) يابس - يعنى خشك و نام بيابانى است كه باسم شخصى بنام « يابس » موسوم گشته است .
گفته شده كه سفيانى در آخر الزمان از آنجا خروج مىكند ( معجم البلدان ) چنان كه مكرر گذشت و نيز خواهد آمد لشكر سفيانى در بيابان « بيداء » فرو ميرود ، نه اينكه شخص وى از آنجا خروج مىكند .