ببلعد اينست معنى اين آيهء شريفه :
وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ وَ قالُوا آمَنَّا بِهِ
يعنى ميگويند : ايمان آورديم بقيام قائم
وَ قَدْ كَفَرُوا بِهِ
يعنى قبلا منكر قيام آل محمد بودند و
وَ يَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ
تا
فِي شَكٍّ مُرِيبٍ
مربوط به اين موضوع است .
و نيز در تفسير على بن ابراهيم قمى است كه از امام محمد باقر عليه السّلام معنى آيه
سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ
را پرسيدند كه آن عذاب چيست ؟ فرمود : مقصود آتشى است كه از مغرب بيرون مىآيد و فرشتهاى از عقب آن را ميراند تا بمحلهء بنى سعد بن همام ميرسد و پهلوى مسجد آنها ميايستد و تمام خانههاى بنى اميه با ساكنين آن را ميسوزاند ، و هيچ خانهاى را كه دشمنى از آل محمد در آن باشد ، سالم نميگذارد و همه را مىسوزاند و آن مهدى است .
مؤلف : « و آن مهدى است » يعنى آن واقعه از علامات مهدى است يا در وقت ظهور مهدى خواهد بود .
شيخ صدوق در كمال الدين از ابو الحصين روايت مىكند كه گفت : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود : از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم پرسيدند : قيامت كى خواهد بود ؟ فرمود : هنگامى كه مردم معتقد به نجوم شوند و تقدير الهى را تكذيب كنند .
شيخ الطائفه در « امالى » از حسين بن خالد نقل كرده كه گفت : به حضرت امام رضا عليه السّلام عرضكردم : عبد اللَّه بن بكير حديثى را روايت نموده و آن را تأويل ميكرد . و من ميخواهم آن را بشما عرضه دارم . فرمود : حديث چيست ؟ عرضكردم : عبد اللَّه بن بكير ميگفت : عبيد بن زراره براى من نقل كرد : در ايامى كه محمد بن عبد اللَّه ( محض ) پسر امام حسن مجتبى ( معروف بمحمد نفس زكيه ، عليه بنى عباس ) قيام كرده بود ، روزى خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم كه يكى از شيعيان به خدمت حضرت رسيد عرضكرد :
قربانت شوم محمد بن عبد اللَّه قيام كرده و مردم هم دعوت او را براى قيام پذيرفتهاند .
در بارهء همكارى با وى چه ميفرمائيد ؟ فرمود : « تا وقتى كه آسمان و زمين آرام است