واى بر سركشان عرب از شرى كه نزديك است ! همچنين در آن كتاب از ابو الجارود روايت مىكند كه گفت : به حضرت امام محمد باقر عليه السّلام عرض كردم : وصيتى براى من بيان فرمائيد ! فرمود : تو را وصيت ميكنم كه پرهيزكارى پيشه سازى و بهنگام هجوم و تسلط اين مردم در خانه خود قرار گيرى و از قيامكنندگان طايفه ما ( مثل زيد بن على و اولاد امام حسن كه بدون كسب اجازه از امام ، عليه بنى اميه قيام ميكردند و بدون اخذ نتيجه كشته مىشدند ) دورى گزين ، زيرا قيام آنها نه اساسى دارد و نه به طرف هدف روشنى ميروند .
بدان كه بنى اميه را سلطنتى است كه مردم نميتوانند از آنها بگيرند ولى ما را دولتى است كه وقتى بيايد خداوند بهر يك از ما اهل بيت بخواهد واگذار مىكند ، هر يك از شما آن دولت را درك كند در نزد ما مقامى عالى خواهد داشت و اگر خداوند پيش از آن روز او را قبض روح كند ، در سراى ديگر كار او را اصلاح گرداند .
بدان كه هيچ قومى براى دفع ظلم و عزت دينى قيام نكردند ، مگر اينكه بلا آنها را كشت . تا آن كه مردمى ديگر قيام كنند كه در جنگ بدر با رسول خدا حاضر بودند . كشتهء آنها دفن نميشود و مردهء آنها از روى زمين برداشته نميشود ، و مجروح آنها مداوا نميگردد . عرض كردم : آنها كيستند ؟ فرمود فرشتگانند .
مؤلف : « كشته آنها دفن نميشود . . . » يا به اين معنى است كه هر كس را فرشتگان بقتل رسانند كشته آنها دفن نميشود . . . و يا اينكه آنها ( فرشتگان ) كسانى هستند كه كشته نميشوند مگر اينكه كشته آنها را دفن كنند ، و به روى زمين نمىافتند مگر اينكه مردهء خود را از روى زمين بردارند . چنان كه روايت آينده معنى اخير را تأييد مىكند .
و نيز در كتاب نامبرده از حارث همدانى نقل كرده كه امير مؤمنان عليه السّلام در منبر ميفرمود : هنگامى كه خاطب ( خطيب ) به هلاكت افتد و صاحب عصر از مردم روى بگرداند و دلهاى مردم منقلب شود بطورى كه بعضى متوجه به حق و برخى بىنصيب
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 909
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٩٠٩