آنگاه به ترتيب سورههاى قرآن «
الم
» دوم كه در اول سورهء « آل عمران » است اشاره بقيام امام حسين عليه السّلام مىباشد . زيرا قيام آن حضرت در اواخر سال شصت هجرى و بعثت پيغمبر ( كه در اينجا مبدأ تاريخ فرض مىشود ) سيزده سال بود ( كه جمعا هفتاد و سه سال مىباشد ) و ميدانيم كه شيوع دعوت پيغمبر و بالا گرفتن كار آن حضرت از سال دوم بعثت بوده ( و بنا بر اين ، از آن موقع تا قيام امام حسين با هفتاد و يك سالى كه عدد « الم » است وفق ميدهد ) .
سپس به ترتيب سورههاى قرآن نوبت به «
المص
» ميرسد كه در اول سورهء « اعراف » است و با گذشتن آن ( كه 161 سال مىشود ) دولت بنى عباس پديد آمد ، ولى اين تطبيق مشكل مىنمايد . زيرا ظهور دولت بنى عباس و ابتداى بيعت گرفتن آنها در سال 132 هجرى بوده و حال آنكه در آن موقع 145 سال از بعثت ( كه مبدء اين تاريخ است ) مىگذشت و اين موافق با مضمون روايت نيست ! ولى ممكن است اين مشكل را به چند وجه حل كرد : اول اينكه مبدأ اين تاريخ را غير مبدأ « الم » بدانيم به اين معنى كه مبدأ ولادت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله باشد ! زيرا ابتداى دعوت بنى عباس در سنهء صد هجرى بود و آشكار شدن نهضت آنها در خراسان در سال صد و هفت يا صد و هشت هجرى روى داده على هذا از موقع ولادت پيغمبر تا آن موقع صد و شصت و يك سال مىباشد ( مطابق عدد المص ) .
دوم اينكه منظور از قيام بنى عباس ؛ استقرار دولت و سلطنت آنها باشد كه در اواخر زمان منصور دوانقى انجام گرفت . در اين صورت با اين تاريخ كه مبدأ آن بعثت پيغمبر باشد ميسازد .
سوم اينكه اين حساب مبنى بر اساس حساب ابجد قديم باشد كه آن را « مغاربه » مىنامند . و سعفص ، قرشت ، ثخذ و ضظغ در آنست ، در حساب آنها « صاد » شصت است و بنا بر اين « المص » صد و سى و يك مىشود ، چنان كه در « كتاب القرآن » خواهم گفت حساب « المص » در خبر رحمه بن صدقه مبنى بر همين حساب است ( يعنى ابجد قديم ) و بنا بر اين تاريخ « المص » با تاريخ « الم » موافق مىباشد . زيرا در سال 117