و علاء بن رزق اللَّه . اين سند ديگرى است كه با حمد منتهى مىشود ، علت اينكه در اين روايت احمد ذكر نشده ؛ يا وضوح مطلب بوده يا اينكه لفظ احمد از قلم ناسخ حذف شده است .
همچنين در غيبت شيخ از على بن محمد بن ابى عقيل عيسى بن نصر روايت نموده كه گفت : على بن زياد سيمرى نامهاى خدمت حضرت نوشت و خواهش كفنى نمود .
در جواب مرقوم بود : تو در سال 80 محتاج به آن خواهى شد . پس او هم در سال 80 هجرى مرد . حضرت هم پيش از مرگ كفن را براى او فرستادند .
مؤلف : از سال هشتاد ، يا هشتاد سال از عمر وى منظور است . و يا مراد سال 280 هجرى است . و در كافى مينويسد : چند روز پيش از مرگش كفن به او رسيد .
نيز در غيبت شيخ از كلينى و او از على بن محمد روايت نموده كه گفت : توقيعى از ناحيهء مقدسه بيرون آمد كه از زيارت مقابر قريش « 1 » نهى فرموده بود . بعد از چند ماه وزير « باقطانى » را خواست و گفت : طايفهء « بنى فرات » و « برسيها » را ملاقات كن و بگو : نبايد مقابر قريش را زيارت كنيد ، زيرا خليفه امر نموده كه مواظبت كنند هر كس به زيارت آنجا رفت ، او را بگيرند ! مؤلف : بنى فرات قبيلهء وزير ابو الفتح فضل بن جعفر بن فرات است كه از وزراء بنى عباس بوده و هم اوست كه سلسلهء سند خطبهء شقشقيه حضرت امير عليه السّلام را تصحيح نمود .
احتمال هم دارد كه بنى فرات مردمى باشند كه در كنار شط فرات منزل كردند « برس » قريهاى واقع ميان دجله و كوفه است ( از اينجا معلوم مىشود بنى فرات و برسيها شيعه بودهاند ) و مقصود از زيارت مقابر قريش ، زيارت كاظمين عليهما السلام است .
شيخ صدوق ( ره ) در كمال الدين از مظفر علوى و او از ابن عياشى از پدرش از على بن احمد رازى نقل مىكند كه گفت : بعد از رحلت امام حسن عسكرى عليه السّلام يكى
هامش
( 1 ) مقابر قريش - قبرستان بنى هاشم و علويان بوده ، و همين جاست كه هم اكنون بارگاه امام موسى كاظم و امام محمد تقى ( كاظمين ) عليهما السلام واقع است .