غائب نشدند ؟ پاسخ ميگوئيم : پدران امام زمان ( ع ) با التزام به تقيه و عدم تظاهر بامامت و نفى امامت از خود ( در نزد دشمنان ) ديگر ترس نداشتند ، ولى ترس زياد متوجه امام زمان است . زيرا ( همه ميدانستند كه او كسى است ) كه با شمشير قيام خواهد كرد و زمام سلطنت را بدست ميگيرد و با دشمنان جهاد مىكند ، بنا بر اين شباهتى ميان ترس وى از دشمن و ترس پدرانش نيست ، مگر با كمى تأمل . بعلاوه موقعى كه يكى از پدران امام زمان عليه السّلام بشهادت ميرسيد يا وفات مييافت فرزندى داشت كه داراى صلاحيت امامت باشد و جاى او را بگيرد ، ولى حضرت صاحب الزمان عليه السّلام درست به عكس است . چه مسلم است كه هيچ كس نبود و نميبايد كسى جانشين وى شود . پس اين دو موضوع با هم فرق دارد .
ما سابقا بيان كرديم كه فرق است بين وجود امام در حالت غيبت كه كسى يا اشخاصى دسترسى بوى نداشته باشند ، و بين اينكه اصلا وجود نداشته باشد تا گاهى كك معلوم شود مردم از وى تمكين خواهند كرد يا نه ، آنگاه خدا او را موجود گرداند .
همچنين اينكه ميگويند : چه فرق است بين وجود امام بطورى كه دست كسى بوى نرسد و بين اينكه در آسمان باشد ؟ به اين معنى كه بگوئيم : اگر امام در آسمان باشد و اخبار ساكنان زمين بر وى پوشيده نباشد . آن وقت آسمان براى او مثل زمين است . و اگر اخبار اهل زمين در زمين بر وى پوشيده بماند ، بودن و نبودنش يكى است ، ما در پاسخ ، نقل كلام در شخص پيغمبر كرده و ميگوئيم : چه فرق است بين اينكه او موجود و پنهان باشد يا اينكه اصلا وجود نداشته و در آسمان ساكن باشد ؟ هر جوابى كه بما دادند ، همان پاسخ ما بآنهاست ! .
ديگر نميتوانند بين اين دو مورد فرق بگذارند و بگويند پيغمبر از نظر همهء مردم پنهان نشد بلكه پنهانى او از دشمنان بود ولى امام زمان از نظر همهء مردم غائب
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 442
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٤٢