باب هفدهم گفتار شيخ الطائفه راجع باثبات غيبت وجود اقدس امام زمان عجّل اللَّه فرجه
شيخ الطائفه « 1 » در كتاب « غيبت » ميفرمايد : سخن ما در اثبات غيبت حضرت امام زمان عليه السّلام به دو طريق است : نخست اينكه ميگوئيم : چون ثابت شده كه بايد امام در هر حال وجود داشته باشد ، و مردم هم كه معصوم نيستند نمىتوانند در هيچ زمانى از وجود رئيسى ( كه امور دنيا و آخرت آنها را اصلاح كند ) بىنياز باشند ، و اين رئيس نيز حتما بايد معصوم باشد ، على هذا اين رئيس يا آشكار و در دسترس مردم است و يا غائب و از نظرها پنهان مىباشد . زيرا ميدانيم كسانى كه مردم آنها را امام ميدانند ( مانند خلفا كه اهل سنت آنها را اولو الامر و امام و جانشين پيغمبر ميدانند ) يقين بعصمت آنها نداريم ، بلكه ظاهر افعال و احوال آنها منافى عصمت است ، پس بيقين خواهيم دانست كه امام معصوم ، غائب و از نظرها پنهان مىباشد .
و چون قطع داريم كه عقيدهء فرقههاى كيسانيه و ناووسيه و فطحيه و واقفيه « 2 » و غيرهم نسبت به شخصى كه او را امام غائب ميدانند . باطل است ، يقين حاصل ميكنيم كه امامت فرزند امام حسن عسكرى عليه السّلام و غيبت و ولادت آن حضرت صحيح است .
و با ثبوت اين موضوع ديگر براى اثبات ولادت و علت غيبتش محتاج بحث و
هامش
( 1 ) مقصود شيخ طوسى است كه در پاورقى صفحه 188 معرفى گرديد ، آن بزرگ مرد را به لحاظ شخصيت بزرگش در ميان طائفه شيعه ( شيخ الطائفه ) ميگويند .
( 2 ) اين فرقهها در صفحات آينده شناخته ميشوند .