دوازدهمين امام و معروف است كه زنده مىباشد . و اوست كه شيعيان او را منتظر و قائم و مهدى ميدانند . و ميگويند در سرداب سامره غائب و در اين باره گفتههاى بسيار دارند و منتظرند كه در آخر الزمان از سرداب سامره درآيد ! « 1 » ميلادش روز جمعه نيمهء شعبان سال 255 هجرى است . چون پدرش وفات كرد ، او پنجساله بود . نام مادرش خمط است و نرجس هم گفتهاند .
شيعيان ميگويند : وى در حالى كه مادرش به او مينگريست داخل سرداب خانهء پدرش شد و ديگر برنگشت . و اين در سال 265 بوده و گفته شده اين واقعه در هشتم شعبان سال 256 بوده و قول اخير صحيحتر است و گفتهاند : موقعى كه داخل سرداب شد چهار ساله يا پنجساله بود ، و بقولى در سال 275 بوده و آن موقع ده سال داشته است و اللَّه اعلم » مؤلف : در يكى از تأليفات علماى شيعه روايتى ديدم كه با سلسله سند از امام على النقى و امام حسن عسكرى ( ع ) نقل كردهاند كه فرمود : چون خداوند متعال ارادهء آفرينش امامى كند ، قطرهاى از آب بهشت در ابرى فرو ميفرستد و در ميوهاى از ميوههاى بهشتى « 2 » ميچكد و امام آن را مىخورد ( و از اين ميوه نطفه امام بسته مىشود ) .
چون در مشيمهء مادر قرار گرفت ، چهل روزه سخن مردم را ميشنود ، و موقعى كه
هامش
( 1 ) چنان كه در اين كتاب ميخوانيد شيعيان به هيچ وجه عقيده ندارند كه امام زمان از سرداب سامره بيرون مىآيد بلكه فقط عقيده دارند كه در سرداب غائب شده ، و از مكه آشكار مىشود . اين يكى از تهمتهاى برخى از علماى متعصب اهل تسنن است كه خواستهاند اذهان مردم را نسبت بمعتقدات شيعه مشوب سازند .
( 2 ) شايد مقصود ميوه پاك و پاكيزه باشد ، زيرا ميوههاى بهشتى هم پاكيزه و از آلودگيها پاك است و بهشت نيز محل پاكان مىباشد .