ميفرمود : به خدا قسم مردى از ما اهل بيت بعد از مرگش سيصد و نه سال در جهان سلطنت مىكند . عرضكردم : اين چه وقت خواهد بود ؟ فرمود : بعد از قائم پرسيدم : قائم در عالم خود چقدر مىماند ؟ فرمود : نوزده سال . آنگاه « منتصر » يعنى حسين عليه السّلام به دنيا برميگردد ، براى طلب خون خود و يارانش ، و از پس او امير المؤمنين رجعت مىكند .
و هم در آن كتاب از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : چون تفسير آيه
فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ
را از آن حضرت پرسيدند ، فرمود : اين در موقع بازگشت و رجعت پيغمبر به دنيا است كه مدت سلطنتش پنجاه هزار سال خواهد بود . و امير المؤمنين نيز چهل و چهار هزار سال سلطنت مىكند « 1 » .
مؤلف : كتاب « الانوار المضيئة » تصنيف شيخ « 2 » على بن عبد الحميد نزد من
هامش
( 1 ) ممكن است كنايه از سلطنت طولانى آن ذوات مقدسه باشد و يا به حساب سال معمول زمان رجعت باشد . و بفرض كه بمعنى حقيقى آن باشد باز از قدرت مطلق خداوند بيزوال دور نيست .إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
( 2 ) كلمه شيخ در اينجا غلط است و چنان كه مكرر گذشت مقصود علامه نحرير بهاء الدين سيد على بن عبد الكريم بن عبد الحميد حسينى نيلى از علماى نامدار قرن هشتم هجرى است .
وى دانشمند اديب ؛ محدث و فقيه بوده و در علم رجال و نسب و ساير فنون دينى اطلاعى بكمال داشته است . از شاگردان فخر المحققين پسر علامه حلى و شهيد اول و جدش سيد عبد الحميد و سيد عميد الدين بن عبد المطلب و برادرش ؛ سيد ضياء الدين عبد اللَّه بن ابى الفوارس حسينى ، و استاد ابن فهد حلى و شيخ حسن بن سليمان حلى و ابن عشرهء عاملى است .
كتاب « الانوار المضيئة في الحكمة الشرعية الالهية » در پنج مجلد مشتمل بر حكمت شرعى علمى و عملى و جميع مسائل دين و مذهب و ابواب فقه و اخلاق و ادعيه و غيرها ، و كتاب « السلطان المفرج عن اهل الايمان » و كتاب « الدر النضيد في مغازى الامام الشهيد » و كتاب « سرور اهل ايمان » از تأليفات اوست .
مؤلف در فصل اول مقدمه جلد يكم بحار الانوار اين چهار كتاب را نام ميبرد و در فصل دوم مينويسد : دو كتاب نخست ( يعنى انوار مضيئه و السلطان المفرج ) مشتمل بر اخبار غريبه در رجعت و احوال قائم عليه السلام است .
بايد دانست كه بهاء الدين نيلى دو كتاب بنام الانوار المضيئه داشته است : يكى بزرگ و همان است كه گفتيم : پنج جلد است ، و ديگر مختصر الانوار المضيئه تأليف همنام و همعصر خود سيد على بن عبد الحميد بن سيد فخار موسوى حلى است .
كتاب « انوار مضيئه » دوم در احوال امام زمان ارواحنا فداه و از كتب بسيار نفيس و ذى قيمت بوده و گاهى هم « غيبت » خوانده مىشود مؤلف هم آن را بهر دو اسم در اين كتاب نام برده است . در پاورقى صفحه 87 نيز در اين باره سخن رفت . و ديگر از كتب معروف وى كتاب رجال و كتاب « الانصاف » رد بر كشاف زمخشرى است كه هشتصد ايراد بر صاحب كشاف گرفته است !