خدا بيان شده است . آنگاه حضرت اين آيه را خواند :
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ
.
هم در غيبت نعمانى از جابر جعفى نقل كرده كه گفت : از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام پرسيدم : منظور از آيه شريفه
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ
. . . چيست ؟ فرمود : اى جابر ! مضمون اين آيه خاص و عام است .
خاص آن ، گرسنگى است كه خداوند در كوفه اختصاص بدشمنان خاندان پيغمبر ميدهد و بدان وسيله آنها را مىكشد و عام آن ، در شام است كه مردم آنجا دچار چنان ترس و گرسنگى ميشوند كه تا آن روز نديده باشند ، گرسنگى اهل شام قبل از قيام قائم و ترس آنها بعد از ظهور اوست . اين روايت در تفسير عياشى بسند ديگر هم ذكر شده .
نيز در غيبت نعمانى از امام محمد باقر عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام از اين آيه
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ
« 1 » يعنى : احزاب با هم اختلاف پيدا كردند ، سؤال شد فرمود : با ديدن سه علامت منتظر آمدن مهدى باشيد . راوى عرضكرد : يا امير المؤمنين آنها چيستند ؟ فرمود : اول اختلافى كه در بين اهل شام پديد مىآيد ، و آمدن پرچمهاى سياه از خراسان و وحشتى در ماه رمضان ، عرض شد وحشت ماه رمضان چيست ؟ فرمود :
آيا اين آيه را نشنيدهاى كه خدا در قرآن ميفرمايد :
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ
وحشت صدائى است كه از آسمان شنيده مىشود ، بطورى كه دختران از پردهها بيرون مىدوند و آنها كه خواب هستند بيدار ميشوند ، و آنان كه بيدارند هراسان ميگردند « 2 »
هامش
( 1 ) سورهء مريم آيهء 37 .
( 2 ) آيا اين آيت و علامت و صدا كه از آسمان فرود مىآيد ، حمله هوائى و بمباران نيست ؟ !