سپس فرمود : آمدن سفيانى و يمنى و خراسانى در يك سال و يك ماه و يك روز مىباشد مانند گردن بندى كه دانههاى آن منظم و يكى از پى ديگرى است . در آن وقت منتظران از هر جهت مأيوس ميگردند . بيچاره كسانى كه با آنها مخالفت كنند ، در ميان آنها پرچم حقى جز پرچم يمنى نيست . جمعيت او در طريق حق گام برميدارند زيرا او مردم را به پيروى از صاحب شما دعوت مىكند .
وقتى يمنى قيام كرد ، فروش اسلحه بر هر مسلمانى حرام است وقتى او خروج كرد به طرف وى برويد . زيرا لشكر او لشكر بر حق است ، و نمىبايد كه مسلمانى از وى سرپيچى كند . هر كس از دعوت وى سرپيچيد ، از اهل دوزخ بشمار ميرود چه وى مردم را دعوت به حق و راه راست مىكند .
ابو بصير ميگويد : سپس حضرت فرمود : زوال دولت بنى فلان مانند سركشيدن كوزه آب است كه بدست مردى باشد و ناگهان از دستش بيافتد و بشكند در حالى كه او توجه ندارد ، و فقط موقعى كه از دستش مىافتد تكانى مىخورد ! نابودى دولت آنها نيز به همين مثابه است عيش و نوشى كه دارند آنها را از نابودى ملك و سلطنت غافل مىكند .
امير المؤمنين ( ع ) روى منبر كوفه فرمود : از جملهء مقدرات الهى اينست كه بنى اميه بطور آشكار با شمشير نابود مىگردند ، و بنى فلان ( عباس ) ناگهان گرفتار ميشوند . و هم فرمود بشر ناچار از داشتن آسياست كه پيوسته بگردد وقتى كه آسياى سلطنت آنها بر قطب خود استوار گشت و بر پايههاى خود قرار گرفت ، خداوند بندهء ستمگرى را بر آنان برمىانگيزد كه پيروزى با اوست . اتباع او موى بلند دارند . آنها از مردم سيال « 1 » مىباشند . لباسهاشان سياه و داراى پرچمهاى سياه هستند .
واى بر كسى كه با آنها دشمنى ورزد . آنها دشمنان خود را درگير و دار جنگ بقتل رسانند . به خدا قسم مثل اينكه هم اكنون آنها را مىنگرم و كارهاى آنها و آنچه را از بدكاران آنها و اعراب جفا جو سرميزند ، مىبينم . خداوند بدون
هامش
( 1 ) سيال محلى واقع در خاك حجاز است - ( مراصد )