جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 289

و روياروى شدند ، على عليه السلام به ياران خود فرمود : هيچ كس از شما يك تير نيندازد و هيچ يك از شما نيزه‌يى نزند تا من فرمان دهم و پس از اينكه آنان شروع به جنگ و كشتار كنند . ياران جمل شروع به تير باران سخت و پياپى كردند ، ياران امير المومنين ( ع ) فرياد بر آوردند و گفتند : اى امير المومنين تيرهاى آنان ما را از پاى در آورد ، جسد مردى را هم كه كشته شده بود كنار خيمه كوچكى كه على ( ع ) در آن بود آوردند و گفتند : اين فلانى است كه كشته شده است . فرمود : بار خدايا ، گواه باش . سپس فرمود : اين را بر اين قوم حجت آوريد . در اين هنگام جسد مردى ديگر را كه كشته شده بود آوردند و گفتند : اين هم كشته شده است . على همچنان عرضه داشت : بار خدايا ، گواه باش و افزود كه اين را هم بر اين قوم حجت آوريد . در اين هنگام عبد الله بن بديل بن ورقاء خزاعى كه از اصحاب بود در حالى كه جسد برادر خود عبد الرحمان را كه تيرى خورده و كشته شده بود بر دوش مى كشيد آمد و جسد را مقابل على ( ع ) بر زمين نهاد و گفت : اى امير المومنين اين برادر من است كه كشته شده است . در اين هنگام على عليه السلام انا لله و انا اليه راجعون بر زبان آورد و زره پيامبر ( ص ) را كه نامش ذات الفضول بود خواست و پوشيد . دامن زره را به دست خويش از شكم خود بالاتر گرفت و به يكى از نزديكان خود فرمود : تا بر كمر او عمامه‌يى به صورت كمربند بست و سپس شمشير را بر شانه انداخت و رايت سياه رسول خدا ( ص ) را كه نامش عقاب بود به فرزندش محمد سپرد و به دو فرزند گرامى خود حسن و حسين عليهما السلام فرمود : من به سبب قرب شما به رسول خدا ( ص ) شما را رها كردم و رايت را به برادرتان دادم . ابو مخنف مى گويد : على عليه السلام گرد ياران خود گشت و اين آيه را تلاوت مى كرد : « آيا مى پنداريد به بهشت وارد مىشويد و بر شما مثل آنچه بر كسانى كه پيش از شما در گذشته‌اند نرسيده است رنج و سختى بر آنان رسيد و متزلزل شدند تا آنجا كه پيامبر و آنان كه به او گرويده بودند گفتند : نصرت خداوند كجاست هان كه نصرت خداوند نزديك است . » سپس گفت : خداوند بر ما و شما صبر ارزانى فرمايد و براى ما و شما نصرت و عزت مقدر دارد و براى ما و شما در هر كارى پشتيبان باشد . سپس قرآنى را با دست خود برافراشت و فرمود : چه كسى اين قرآن را مى گيرد و