بصره و بغداد از يك كشور و سرزمين است و هر دو در اقليم عراق قرار دارد و يك ملك محسوب مىشود و پادشاه هر دو منطقه يكى است ، بايد به اين مسئله دقت كرد كه لطيف است .
پس از اين جريان كه در آن اسلام نصرت و پيروزى يافت و مغولان خوار و زبون شدند و بر پاشنههاى خود چرخيدند و برگشتند ابيات زير را سرودم و براى مؤيد الدين وزير فرستادم كه در آن فتح و پيروزى را متذكر شدهام و اشاره كردهام كه مؤيد الدين علقمى براى اين فتح و پيروزى قيام كرده است هر چند كه خود شخصا در آن جنگ شركت نكرده است و از اينكه نمى توانم چنان كه شايد و بايد به مدح او بپردازم از او پوزشخواهى كردهام كه گرفتاريها و دل نگرانى ها مانع از آن آمده است كه بتوان پيوسته به آن كار قيام كرد . و آن اشعار چنين است : « خداوند اين وزير را براى ما جاودانه بداراد و او را با سواران و لشكرهايى از نصرت و پيروزى فرا گيرد سايه بلند پايهاش بر ميهمانان او مستدام و آبهاى آبشخورش براى آشامندگان صاف و گوارا باد اى نگهبان اسلام ، به هنگامى كه نيزه فراخ پيكان كه بانگ خونريزى و تاراج برداشته بود بر آن نازل شد . . . » اين قصيده بسيار بلند است و از آن آنچه كه مقتضى حال بود آورده شد .
خطبه ( 129 )
[ در اين خطبه كه با عبارت « عباد الله انكم و ما تأملون من هذه الدنيا اثوياء مؤجلون » ( اى بندگان خدا شما و آنچه از اين جهان آرزو مى كنيد ساكنان و ميهمانانى هستيد كه براى شما اجل و مدتى تعيين شده است . شروع مىشود