كه از رفتار خود با نوهء پيامبر پشيمان گرديدند . همين روايات بود كه - مملو از احساسات كوفيان و با ويژگى شديدا علوىگراى مجموعهء ابو مخنف - مبنايى براى روايات مورّخان بعدى شد و از طريق آنان در سراسر دنياى اسلام انتشار يافت .
از آنجا كه هيچ كتاب و اثرى در دست نيست كه راهنمايى براى عقايد تمام گروههاى شيعى دربارهء حسين [ عليه السّلام ] باشد ، ما در اينجا بحث خود را به نكات ذيل محدود مىسازيم : حسين [ عليه السّلام ] در مقام يك امام [ ر . ك : مدخل امامه -
IMAMA
] ، از همان امتيازى برخوردار است كه فرقههاى شيعى براى ساير امامان قايلاند ( ر . ك :
La Bausani , religione . . . , 346 f
) ؛ از جمله فرقههاى شيعه اثنا عشرى [ ر . ك : مدخل
[ ITHNA - ASHARIYYA
، اسماعيليه [ ر . ك : مدخل
ISMAILIYYA
] ، زيديه [ ر . ك : مدخل
ZAYDIYYA
] و غيره . همانند ساير امامان ، او نزد خداوند شفيع كسانى است كه از او درخواست مىكنند ؛ از طريق توسل به اوست كه پيروان راستين حسين [ عليه السّلام ] هدايت گرديده ، رستگار مىشوند . حسين [ عليه السّلام ] به منزله عضوى از پنج تن مقدس ، همانند برادرش مورد لطف الاهى قرار گرفت [ ر . ك : مدخلهاى :
MUBAHALA , FATIMA , AHL AL - BAYT , AHL AL - KISA
و . . . ] . حسين [ عليه السّلام ] به منزلهء نوهء پيامبر [ صلّى اللّه عليه و آله ] داراى حق احترام ( حرمت ) است . افزون بر اين ، او ويژگيهاى شخصىاى داشت كه مهمترين آنها تقواى او بود و نمود آن ، 25 سفر زيارتى با پاى پياده از مدينه به مكه است و نيز هزار ركعت نماز روزانه كه به جاى مىآورد ( دربارهء اين تعداد ، كه مبالغهآميز دانسته شده ، ر . ك : محسن امين ، ص 124 و صفحه بعد ) . او به دليل عبادات طولانى ، فرصت چندانى براى گذراندن با همسران خود نداشت و در نتيجه فرزندان اندك شمارى داشت . خصوصيات ديگر او عبارتاند از : سخاوت ( داستانهاى متعددى در اينباره نقل شده است ) ، بردبارى ( حلم ) ، تواضع ، فصاحت و بلاغت ( به منزلهء شاهدى بر اين مدعا ، سخنان و اشعارى از او ذكر