مىآورد . طبق روايتى ديگر ( ا . ش ، ص 238 ، قس . ص 234 ) ، خون حسين [ عليه السّلام ] همانند خون يحيى [ عليه السّلام ] خواهد جوشيد ، و خداوند براى فرونشاندن اين جوشش ، هفتاد هزار تن از منافقان ، كفار و مسلمانان شرور را خواهد كشت ؛ همانگونه كه دربارهء يحيى [ عليه السّلام ] نيز چنين كرد .
داورىها دربارهء حسين [ عليه السّلام ]
در سراسر دنياى اسلام ، نوعى حس همدردى و احترام فراوان در قبال حسين [ عليه السّلام ] وجود دارد . تنها ، حاميان نهضت اموى بودند كه او را باغ بعد انعقاد البيعة معرفى كردند ؛ يعنى او را يك ياغى در برابر حكومت و قدرت به رسميت شناخته شده ، نشان داده ، در نتيجه قتل او را به فرمان يزيد قابل اغماض مىدانستند . اما دو گروه با عقيدهء آنان مخالفت كردند : نه تنها كسانى كه از حكومت اموى متنفر بودند ( براى اطلاع از اعتراضات اين گروه و بىاعتبار دانستن بيعت با يزيد از سوى آنان ، ر . ك : مقرم ، ص 6 - 12 ؛ و محسن امين ، ص 67 ) ، بلكه مسلمانانى كه نمىپذيرفتند كه قاتلان آگاهانه عمل كردهاند ، و در عين حال به دنبال بهانهاى براى فرار از سرزنش فرد ياغى يعنى حسين [ عليه السّلام ] يا اصحاب و تابعينى بودند كه براى اجتناب از جنگهاى داخلى ، بىطرف باقى ماندند ( ر . ك : ابن خلدون ، مقدّمه ، بولاق 1284 ، ص 177 ، 181 ، فصل فى ولاية العهد ) . از اين حيث كه از حسين [ عليه السّلام ] به سبب نسبتش با پيامبر [ صلّى اللّه عليه و آله ] و به دليل اين عقيده كه او خود را در راه يك آرمان ، قربانى ساخت تجليل مىشود ، نمىتوان تمايز روشنى بين عقايد سنى و شيعه قايل شد بجز امتيازات و ويژگيهاى خاصى كه شيعيان براى حسين [ عليه السّلام ] قايلاند . احتمالا نگرش بسيار مثبت اهل تسنن به حسين [ عليه السّلام ] ، به شدت تحت تأثير روايات تأثرانگيزى است كه ابو مخنف گرد آورده است ؛ اين روايات ، مستقيما يا با اسناد كوتاهى ، عمدتا از كوفيانى نقل شده