نمايان شدند ، حسين [ عليه السّلام ] مسير خويش را به سمت ذو حسم ( يا حسم ) تغيير داد و خيمههاى خويش را در آنجا برپا كرد . سوارانى كه تحت فرماندهى حرّ بن يزيد تميمى يربوعى بودند به آنان نزديك شدند و چون هوا به شدت گرم بود حسين [ عليه السّلام ] دستور داد كه به ايشان آب بدهند . در اين زمان ، وضعيت هنوز عارى از تنش بود به گونهاى كه حرّ و افرادش در آن روز دو نماز به امامت حسين [ عليه السّلام ] به جاى آوردند ( طبرى ، ج 2 ، ص 297 ، 298 ) . بعدا چهار شيعه كه از كوفه آمده بودند ، بهرغم ممانعت حرّ توانستند به شورشيان بپيوندند ( طبرى ، ج 2 ، ص 302 و صفحه بعد ) . پس از هريك از دو نماز ، حسين [ عليه السّلام ] براى دشمنانش انگيزهء خويش را از اين سفر توضيح داد : « شما " امامى " نداشتيد و من بايد به اذن خداوند وسيلهاى براى همبستگى و اتحاد مىبودم . . . ما در قياس با كسانى كه ادعاهاى ناحق دارند و ظالمانه عمل مىكنند ، صلاحيت بيشترى براى حكومت بر شما داريم . . . ؛ اما اگر نظرتان را تغيير دادهايد . . . من از اينجا خواهم رفت » ( طبرى ، ج 2 ، ص 297 و صفحه بعد ) . حرّ از نامههايى كه كوفيان براى حسين [ عليه السّلام ] فرستاده بودند چيزى نمىدانست . اما هنگامى كه حسين [ عليه السّلام ] دو كيسهء پر از اين نامهها را به او نشان داد ، نظر خويش را تغيير نداد . او دستور داشت بدون درگيرى ، شورشيان را نزد ابن زياد ببرد و سعى داشت حسين [ عليه السّلام ] را متقاعد سازد كه از او متابعت كند . هنگامى كه حسين [ عليه السّلام ] به حركت خويش ادامه داد ، حرّ جرئت نكرد كه با او مخالفت كند اما در عوض به او پيشنهاداتى ارائه داد : مسيرى را دنبال كند كه نه به كوفه و نه به مدينه ختم مىشود و نامهاى به يزيد يا ابن زياد بنويسد ؛ در همين حال خود حرّ نامهاى به ابن زياد بنويسد ، به اين اميد كه پاسخى دريافت كند كه اجتناب از اين آزمون سخت را براى او ممكن سازد . اما حسين [ عليه السّلام ] پيشنهادات او را نپذيرفت ، و بنابراين حرّ از نزديك او را تعقيب مىكرد و هر از گاهى به او هشدارهايى مىداد : « من به خاطر خودت ، تو را
تصوير امامان شيعه در دائرة المعارف اسلام ( فارسي ) — صفحة 155
مساهمون: محمود تقى زاده داورى
ص١٥٥