در حين وفاتش در سال 134 بيشتر از هفتاد سال بايد داشته باشد و شايد در آن زمان هنوز به حد بلوغ نرسيده بوده و بانوى عصمت را ديده ولى باز نقل وى آن مطلب را بعدا به راويان اخبار غلط بوده و زهى فضولى است و ناشى از بىتقوايى آن قاضى جور است . و اگر مراد از عبد اللّه بن عبد الرحمن انصارى غير از ( ابو طوالة ) است پس به نقل شخص مجهول الحالى ترتيب اثر نتوان داد .
ثانيا : عين همان عبارات كه عبد اللّه انصارى نقل كرده در بعض كتب مقاتل كه مورد اعتماد است ، موجود است . روز عاشورا در آن موقع كه خبر شهادت حضرت على اكبر ( ع ) به خيمهها رسيد و حضرت سيد الشهداء ( ع ) با سرعت هر چه تمامتر به سر بالين فرزند عزيزش سراسيمه روان شده و حاضر گشت و زينب كبرى ( س ) از خيام طاهرات خارج شد و يك سره رو به ميدان آورده و خود را به نعش على اكبر ( ع ) انداخت و شايد اين رويهء آن بانوى عصمت براى اين بوده كه برادرش امام ( ع ) را به خود مشغول كند و امام ( ع ) نعش فرزند را ترك كرده و به بازگردانيدن خواهر به خيام متوجه شود و از حزن و غم فرزند منصرف و كاسته گردد و لذا امام ( ع ) رو به جوانان كرده و فرمود : على را به فسطاط حمل نماييد و خود مشغول برگردانيدن خواهر شد .
و عين عبارتى كه در روايت عبد اللّه انصارى در اخبار زينبات است ، در همان موقع خروج زينب كبرى ( س ) از خيمهها نيز موجود است و هر توجيهى را كه بتوانيم در عبارات بعضى از مقاتل بنماييم همان توجيه را در عبارات كتاب اخبار زينبات نيز مىآوريم .
ثالثا : از كجا براى ما معلوم شد كه آن عبارات خواه در بعضى از مقاتل يا در عبارت خبرى كه در اخبار زينبات است بعدا به نسخههاى كتاب دسّ و اضافه و جعل نشده است ، خصوصا نسخ كتب قديمه كه در سابق زمانها طبع وجود نداشت و ناسخين دخل و تصرّف در كتب مىكردند و اهل غرض از دسّاسين و وضّاعين به نسخههاى كتابها دخالت كرده و بعض مطالب دسّ مىكردهاند ، خصوصا كتابهايى كه آنها را علما و فقها و محدثين دائما قرائت نكرده و تمامى محتويات آنها را از اخبار و احاديث به يكديگر به طرز حديث و روايت و قرائت و سماع تحويل ندادهاند مانند كتب اربعه كه متواترا از مؤلفين آنها به ما رسيده و علما به تمامى محتويات آنها مواظبت داشتهاند ، با اين همه در آنها هم گاهى دسّ و وضع در نسخهها پيدا مىشود چنانچه در عصر حاضر ديده مىشود كه دسّ مىنمايند با وجود صنعت شريف چاپ كه باعث حفظ احاديث و اخبار شده است ، اما كتبى كه به مثابهء كتب اربعه نيست بايد به نسخ صحيحه مراجعه شود و خيلى دقت شود كه از وضع و دسّ دشمنان دين مصون بوده باشد .
تحقيق دربارهء اول اربعين حضرت سيد الشهدا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 63
مساهمون: محمد على قاضى طباطبائى
ص٦٣