مهجور و فرسنگها از شركت در مقصد آن حضرت دورند و بىخود خودشان را به زحمت مىاندازند ، علاقهمند به سيد الشهداء ( ع ) آن كسى است كه به نمازهاى واجبى و فرايض پنجگانهء خود مواظب بوده و آن را از اول وقت به تأخير نياندازد زيرا خوشنودى آن حضرت در آن است كه عمل قدردانى كنندگان از او موافق عمل خود آن بزرگوار باشد چون نماز ستون دين است و تمامى عزادارىها و نوحهسرايىها و سينهزنىها براى سرپا نگاه داشتن نماز است ، آيا مىتوان ستون دين را خراب كرده و عملا در انهدامش كوشيد ولى نسبت به شخصيتى كه در استحكام آن ستون كوشيده و در بقاى آن خون پاك خود را ريخته قدردانى نشان داد ؟ آيا اين عمل تناقض نيست ؟
واى بر حال كسانى كه ستون دين را عملا منهدم كنند ولى بر سيد الشهداء ( ع ) قدردانى نمايند ، آيا اين قبيل اشخاص اطلاع ندارند كه آنها عملا با بنى اميّه موافقت دارند كه مىخواستند نماز را ضايع و اسلام را از مسير صحيح خود منحرف سازند ؟ اگر آن طور نبود پس ديكتاتور و يگانه قلدر و خود رأى بنى اميّه چرا نماز جمعه را به بهانهاى در روز چهارشنبه خواند ؟
و پس از آن در اريكهء سلطنت قرار گرفت گفت : من با شما جنگ نمىكردم كه شما نماز بخوانيد و حج كنيد و ساير اعمال را به جا بياوريد ، من مىخواستم به شما امير شده و مسلط گشته و سلطنت كنم پس اشخاصى كه به نماز اهميّت ندهند و آن را ضايع كنند يا ترك نمايند ، عملا با بنى اميّه در هدفشان شركت دارند و با نوحهسرايى و ندبهگرى و سينهزنى به سيد الشهداء ( ع ) قدردانى مىنمايند ، آيا اين اعمال ضد و نقيض با يكديگر مىسازد ؟
علاقهمندان واقعى و صحيح بر سيد الشهداء ( ع ) كسانى هستند كه به نماز اهميّت دهند و آن را بر همهء اعمال خودشان مقدم بدارند و موقع نماز كه رسيد و وقت آن داخل شد دست از همهء كارهاى خودشان برداشته خواه كسب و تجارت باشد يا از اعمال مستحبى و نوحه و ندبه و ديگر كارهاى معمولى و مشغول نماز باشند و اهتمام شديد در به جاى آوردن فرايض پنجگانه نمايند و ستون دين را نگذارند ضايع شود و انهدام پذيرد .
و يكى از مجالسى كه در ميان ما ايرانيان مرسوم است و نسبت به آن نيز در اينجا لازم است تذكرى داده شود ، عبارت از مجالس ترحيم است كه در فوت كسان مردم تشكيل داده مىشود و وضع آنها طورى است كه دشمنان عالم تشيّع كه در صدد جستجوى نقاط ضعف هستند ايراداتى وارد مىكنند زيرا در موقع قرائت قرآن مجيد در آن مجالس كه مرسوم است اعتنا به قرائت قارى قرآن و استماع آن نشده و مردم مشغول صحبت با يكديگر شده و به
تحقيق دربارهء اول اربعين حضرت سيد الشهدا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 392
مساهمون: محمد على قاضى طباطبائى
ص٣٩٢