مدفون شدن احمد بن موسى ( ع ) در ميان بوده است زيرا ابن فندق در سال 565 ه وفات يافته و شهرت قبر در زمان اتابك ابو بكر زنكى كه در 659 ه وفات كرده مىباشد پس به اين نتيجه مىرسيم كه قبلا قبر نامبرده شناخته شده ولى پيدا شدن جسد بدون اينكه تغيير يافته باشد در زمان ابو بكر زنكى شده و شهرت بسزا كرده است و خيال شده كه قبلا كسى آن قبر را نمىشناخته است ولى ابن فندق شديدا انكار كرده كه احمد بن امام موسى ( ع ) در آنجا مدفون باشد و مدعى شده كه احمد بن امام موسى ( ع ) در ( اسفراين ) از نواحى خراسان مدفون است و لكن ادعاى او نيز محقق و ثابت نيست كه موجب قطع باشد زيرا دربارهء مدفون شدن او قصهاى نقل مىكند كه به افسانه و خرافات نزديك است مانند آنچه در كتاب آثار العجم نقل كرده است و افسانه بيشتر نيست .
بعضى گويد : كه احمد بن امام موسى الكاظم ( ع ) در بلخ مدفون است و اللّه العالم . و علامه مامقانى ( ره ) مىفرمايد : عوام خيال مىكنند كه احمد بن موسى ( ع ) در جوار پدر بزرگوارش در صحن شريف مدفون است و آن توهم بيشتر نبوده و منشأ و مأخذى ندارد .
نگارنده گويد : احتمال قوى مىدهم كه احمد بن موسى مدفون در شيراز مشهور به شاه چراغ عبارت از احمد بن موسى مبرقع بن امام محمد تقى الجواد ( ع ) است زيرا شيخ نسابهء معتمد ابو نصر بخارى در كتاب سر السلسلة العلوية گويد :
( و احمد بن موسى بن محمد التقى بن على الرضا ( ع ) مدفون بشيراز مات بها بعد نقله من قم اليها ) .
چنانچه عين همين عبارت در نسخهء مخطوطه « 1 » از آن كتاب نامبرده موجود است ولى در نسخه مطبوعه از كتاب سر السلسلة العلوية در هند كه از روى آن نسخه نيز در نجف اشرف به طبع رسيده اين عبارت را كه نقل شد ندارد معلوم مىشود نسخه چاپ شده در هند ناقص بوده و سقط داشته است .
منظور گنبد و بارگاه و قبه عالى دليل صحت آنچه اشتهار يافته و قبرى را به كسى نسبت دادهاند نمىباشد بلكه بايد مدفون در آن محل ثابت شده و انسان يقين به مدفون شدن شخصى پيدا كند پس قبه و مسجد موجود در قاهره چنانچه ذهن مرحوم حاج فرهاد ميرزا
هامش
( 1 ) . نسخه مخطوطه در كتابخانه مدرسه سپهسالار در تهران بوده و به امر حضرت استادنا المتتبع الشهير المرجع الكبير آية اللّه سيد شهاب الدين نجفى ادام اللّه ظله از آن عكسبردارى شده بود اين جانب از محضرشان بطور امانت گرفته و اغلب جاهاى آن نسخه را مطالعه و يادداشتها از آن برداشتهام كه فعلا نيز موجود است .