ولى در مقابل بايد مقرّبات را هم در نظر گرفت .
اما آنچه بعضى از افاضل علما در حواشى بر مزار بحار الانوار فرموده : كه استيذان ابن زياد و جواب يزيد به واسطهء كبوتر نامهبر بوده كلام بسيار نزديك به صواب و متين و درست است و معلوم مىشود بعضى افاضل نامبرده از اشخاص با اطلاع بوده است گرچه محدث نورى ( ره ) مدعاى او را فاسد شمرده است ولى ادّعايش صحيح است چنانچه پس از دقت در تاريخ روشن خواهد شد .
محدث معظم ( ره ) خيال كرده كه قبل از تربيت كبوتر نامهبر در ( موصل ) در زمان فاطميين و بردن نور الدين محمود آنها را از ( موصل ) در سال 565 هجرى به شام آن كبوترها وجود نداشتهاند در صورتى كه تربيت كبوتر نامهبر از زمان حضرت سليمان ( ع ) از انبياى عظام بوده و بلكه قبل از آن هم وجود داشته است و اين قضيه در ( موصل ) در زمان فاطميين تازگى نداشته و آنها نيز از گذشتگان ياد گرفتهاند و اگر منظور اين باشد كه در اسلام از زمان آنها اين كبوتر تربيت شده و قبل از آن نبوده آن هم درست نيست چنانچه به زودى روشن مىشود .
ناگفته نماند هر قضيه و عملى كه در زمانى به اوج كمال آن برسد اغلب افكار عمومى تاريخنويسان به طرف آن دوران متوجه شده و تاريخنويسان روزگار كه بعد از مدتها پا به عرصهء وجود مىگذارند خيال مىكنند از همان زمان به آن كار و عمل شروع شده است و از احوال قبل از آن دوران در غفلت بوده و توجه نمىنمايند .
از باب مثال گفته مىشود : ظهور قبر مبارك امير المؤمنين ( ع ) در نجف اشرف در زمان هارون الرشيد عباسى به سزا پيدا كرده و بعد از رفتن هارون به شكار و پناه بردن آهوها به بالاى تپهها و نزديك نشدن سگهاى شكارى به بالاى تپه و مطلع شدن هارون كه در بالاى تپه قبر اطهر امير المؤمنين ( ع ) است و شبى رفته در كنار قبر مبارك تا صبح بيتوته كرده و بعد قبهء عالى بر سر قبر اطهر بنا كرده است .
لذا اغلب در كتب تاريخ و انساب و غيرها نسبت ظهور قبر مبارك را به زمان هارون الرشيد مىدهند در صورتى كه قبل از دوران هارون در زمان سفاح و منصور دوانيقى قبر مبارك را حضرت امام سجاد ( ع ) و امام صادق ( ع ) به شيعيان امير المؤمنين ( ع ) معرفى كرده بودند و خواص شيعه بر آن مطلع بودند و به زيارت قبر مبارك مشرف مىشدند و در زمان منصور دوانيقى زوار قبر مطهر خصوصا از كوفه زيادتر شد و داود بن على عباسى والى كوفه بر آن مطلع شده و خواست قبر مطهر را از اساس بردارد يا حقيقت امر را دربارهء قبر مبارك به دست
تحقيق دربارهء اول اربعين حضرت سيد الشهدا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 123
مساهمون: محمد على قاضى طباطبائى
ص١٢٣