و عين كلمات شيخ رحمه اللّه و بزرگان ديگر مىآيد ان شاء اللّه تعالى .
اما ترتيب منازل از كوفه تا شام احدى از ارباب كتب مقاتل معتبره و تواريخ مورد اعتماد به آن تصريح نكردهاند و آنچه طرفدار شبهات و ديگران در كتب مواعظ و منبرىها ذكر كردهاند تماما مأخوذ از كتب مجعوله و ضعيفه و مجهول المؤلف مانند مقتل ابى مخنف و اسفراينى و از روى آنها نقشههاى خيالى در هندوستان و پاكستان كشيدهاند ابدا قابل اعتماد نيست .
چنانچه محدث محقق خيابانى ( ره ) فرمود : « ترتيب منازل معلوم و مضبوط نيست . » « 1 » بعد بدون مراعات ترتيب به وقايع بعض منازل اشاره كرده است .
چون طرفدار شبهات باكى از نقل از كتب ضعيفه ندارد و لذا به نقليات آنها در ترتيب منازل تمسك كرده و اغلب قريب به همان داستانها كه در كتب منبرىها مانند بحر المصائبها است در كتابش درج كرده و به نقشههاى خيالى تمسك نموده است بلى آنهايى كه از جريانها و داستانهاى منازل از كتب معتبره مانند ارشاد شيخ ( ره ) و لهوف سيد ( ره ) و مثير الاحزان ابن نما ( ره ) و لواعج الاشجان سيد امين عاملى ( ره ) نقل شده باشد مورد اعتماد است .
دليل پنجم : كه محدث نورى ( ره ) براى خود ذكر كرده و مىخواهد ثابت كند اسراى اهل بيت ( ع ) را در موقع بردن از كوفه به شام از راه سلطانى بردهاند كه از تكريت و موصل و نصيبين و حلب رد شده و غالبا آباد و به دهكدهء بسيار و شهرهاى معموره عبور مىكردند و از كوفه تا شام از آن راه قريب چهل منزل است و در اين مدعاى خويش چنگ به نقل مقتل ابو مخنف زده كه فعلا در دست است و آن مقتل به تصريح خود محدث نورى ( ره ) و ساير بزرگان اهل تحقيق از جعليات و موضوعات است و آن را به دروغ به ابو مخنف لوط بن يحيى بستهاند اگر اصل مقتل ابو مخنف موجود بود بسيار معتبر است ولى اين مقتل فعلى موجود كه مستقلا چاپ هم كردهاند مجعول بوده و جعلى بودن آن مسلم و جاى شبهه نيست گرچه بعضى از علما خواسته منكرات آن را تطبيق با اصول مذهب نمايد ولى به تصريح خود محدث نورى ( ره ) بر متأمل در آن پوشيده نيست كه جز تكلف حاصلى ندارد و زحمت بىجا كشيده است اين گونه كتابها را از دشمنان عالم تشيع جعل مىكنند مانند دسّ و وضعى كه بعض اخبار مىنمايند و نشر مىكنند و به بعض بزرگان عالم شيعه كه مقبول القول نزد عموم است نسبت مىدهند تا در قلوب عامهء مردم جا گيرد و مقبول افتد مانند بعض تأليفاتى كه به محقق اردبيلى ( قدس سرّه ) نسبت دادهاند .
هامش
( 1 ) . تتمهء محرم ، ج 4 ، ص 283 .