چهارم ، كسانى كه در آيهء مباهله از آنان ياد شده ، كسانىاند كه در آيهء تطهير دربارهء آنها سخن گفته شده است . به دليل وجود ضمير در آيهء تطهير ، و همچنين رواياتى كه دلالت مىكنند مراد از اهل بيت همان آل عبا هستند . احتمال ارادهء همسران پيامبر به وسيلهء اين آيه را نفى مىكند . همچنين احتمال دخول زنان ديگر پيامبر در اين آيه و مذكر بودن ضمير به خاطر تغليب ، با اصالت حقيقت منافات دارد . مسلم و احمد بن حنبل از زيد بن ارقم نقل كردهاند كه در پاسخ اين سؤال حصين بن سبره كه پرسيده بود آيا همسران پيامبر جزو اهل بيت او نبودند ؟ گفت : زنان پيغمبر جزو اهل بيت اويند . اما اهل بيت او كسانىاند كه پس از وى صدقه برايشان حرام است . ما در كتاب اقناع اللائم ، در هنگام نوشتن حديث ثقلين به اين روايت اشاره كرديم . همچنين روايتى كه حاكم در مستدرك نقل كرد . و آن را به شرط بخارى صحيح دانسته است كه پيامبر ( ص ) بر حسن و حسين و فاطمه و على عبايش را افكند و فرمود : خداوندا ! اينان اهل بيت منند . پس پليدى را از ايشان بزداى و آنان را پاك كن . . .
اين روايت بر انحصار مفهوم اهل بيت در اين پنج تن گواهى است و پوشيده نيست كه اين آيه بر عصمت آنان از گناه نيز دلالت مىكند .
شهيد در مقدمات الذكرى گويد : كسى ايراد نكند كه ابتدا و انتهاى اين آيه دربارهء زنان پيغمبر است زيرا ما پاسخ مىدهيم كه بودن ضمير مذكر اين توجيه را منتفى مىسازد و كاربرد چنين روشى در قرآن و پرداختى از حكمى به حكم ديگر بسيار معمول است . ما نيز در بحث ادلهء امامت على ( ع ) در اينباره گفتوگو كرديم .
فرستادن على ( ع ) به يمن
اين مأموريت در ماه رمضان سال دهم هجرى به انجام رسيد . على براى گرفتن خمس طلا و نقره يمن و گرفتن حلههايى كه در آن با وفد نجران به توافق رسيده بودند عازم اين مأموريت شد همچنين آن حضرت مأموريت داشت به دعوت مذحج ، پدر قبيلهاى از يمن و زبيد كه قبيلهاى كمتر از مذحج بود بپردازد .
قبلا گفته شد كه على دوبار به يمن رفته بود و چنان كه ما خود بيان كرديم ، على ( ع ) سه مرتبه به يمن گسيل شد . يك بار در سال هشتم هجرى و بار دوم بين سالهاى هشتم و نهم و بار سوم سال دهم بود . ابن سعد در طبقات الكبير گويد : سپس سريهء على بن ابيطالب ( ع ) به يمن به وقوع پيوست . گفتهاند او دوبار به يمن رفت يكى از آن دوبار در ماه رمضان سال دهم هجرى بوده است . گفتهاند رسول خدا على را به يمن گسيل داشت و براى او لوايى بست و به دست خود بر سر على عمامه پيچيد و فرمود : برو به پشتسر خودت نگاه مكن . پس چون به ديار آنان رسيدى با ايشان آغاز جنگ مكن تا خود آنان جنگ را شروع كنند . على به