ابيطالب با فلس بت طى بود كه مى خواست آن را از ميان ببرد . گفته اند رسول خدا ( ص ) على بن ابيطالب را به همراه صد و پنجاه تن از انصار با صد شتر و پنجاه اسب روانه كرد على ( ع ) در اين جنگ رايتى سياه و رايتى سپيد داشت و به سوى بت فلس رفت تا آن را خراب كند . با طلوع فجر على ( ع ) و همراهانش به جايگاه آل حاتم حمله بردند و بت فلس را خراب كردند و با گرفتن اسيران و گرفتن غنايم فراوان مانند گوسفند و شتر بازگشتند .
عدى بن حاتم و خواهرش به شام گريختند . در خزانهء فلس سه شمشير رسوب و مخذم و يمانى و سه روز بود . پس چون به ركك فرود آمدند ، غنايم را تقسيم كردند و على ( ع ) دو شمشير رسوب و مخذم را براى پيامبر برداشت و شمشير ديگر نيز از آن او شد و خمس غنيمت را نيز به كنارى گذارد و آل حاتم را جدا كرد و آنان را تقسيم نكرد تا آنكه همه را به مدينه رسانيد . دحلان گويد : در روايتى ذكر شده است كه دويست تن على را همراهى كردند .
با اين بيان احتمال مى رود كه شمار همراهان على با احتساب همراهان غير انصار آن حضرت دويست تن بوده و راوى در روايت ابن سعد فقط به ذكر افراد انصار اكتفا و اشاره كرده است . يا آنكه راوى تعداد آنها را بر حسب صد شتر و پنجاه اسب صد و پنجاه تن دانسته و گمان كرده كه تعداد سپاه هم به همين مقدار بوده است . لكن آنها به دنبال شترها حركت مى كردند و افراد زيادتر از تعداد شتران بوده اند . ( والله اعلم ) .
دحلان گويد : پس على بر قبيله هاى عرب حمله كرد و چون صبح رسيد بر جايگاه آل حاتم نيز يورش برد و پس از آنكه بت آنان را خرد كرد آن را به آتش كشيد و اسيران و شتران و گوسفندان و نقرهء بسيارى را به غنيمت گرفت و تمام آنها را به مدينه آورد . در سيرهء حلبيه نوشته شده : على در آنجا سه شمشيرى كه نزد عرب معروف بودند يافت و سپس نام شمشيرها را ذكر كرده است .
نام بت طى بنا بر نوشته سيرهء حلبيه فلس بوده است . اما در قاموس اين كلمه به كسر فا ضبط شده و آن را بت طى ذكر كرده است . در تاج العروس از اين دريد نقل شده كه فلس نام بت طى در دورهء جاهليت است ، كه پيامبر على ( ع ) را به آن جا فرستاد و او آن بت را از ميان برد و دو شمشيرى كه حارث بن ابو شم به نامهاى فخدوم و رسوب به او هديه كرده بود ، گرفت .
ابن حارث ، غسانى و از مسيحيان شام بود و طى نيز در آن روزگار كيش مسيحيت داشت و از اين رو دو شمشير به بت ايشان هديه شده بود و نيز به همين علت عدى به آنان پناهنده شده بود زيرا آنان همكيش عدى بودند . از ظاهر عبارتهاى طبقات ابن سعد و سيرهء حلبيه چنين برمى آيد كه فلس نام بتى بوده است . در سيرهء دحلان مى نويسد : فلس نام جايى است كه در آن بت است . سپس ابن سعد مى گويد : چنان كه شنيده ام مسلمانان اين بت را خراب و خرد
سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي ) — صفحة 345
مساهمون: على حجت كرمانى
ص٣٤٥