حبشه هجرت كرده بودند و پس از فتح به خيبر از آن ديار بازگشتند .
محمد بن يوسف كنحى شافعى در كتاب خود به نام كفاية الطالب در اينباره مىنويسد : ذكر نام اسماء بنت عميس در روايت مربوط به ازدواج فاطمه نادرست است .
زيرا اسمايى كه در عروسى فاطمه حضور داشت دختر يزيد بن سكن انصارى بوده و احاديثى نيز از پيامبر نقل كرده است . اما اسماء دختر عميس ، با همسرش جعفر بن ابيطالب ، در حبشه به سر مىبردند و پس از فتح خيبر در سال هفتم هجرى به مدينه بازگشتند و حال آنكه ازدواج فاطمه پس از گذشت چند روز از جنگ بدر روى داد . شايد يكى از علل اشتباه تاريخنگاران در اينباره آن بوده است كه راوى نام اسماء را ذكر كرده و چون اسماء دختر عميس ، نامى مشهور بوده ، اسم وى به اذهان متبادر مىشده است . اما پايان اين حديث با چنين توجيهى سازگار نمىنمايد . زيرا در آن روايت آمده است كه اسماء در هنگام وفات خديجه حضور داشته و خديجه نيز در مكه جان سپرده ولى اسماء دختر يزيد انصاريه از مردم مدينه بوده و در آن هنگام در مكه حضور نداشته است تا بتواند در زمان رحلت خديجه بر بالين وى حاضر باشد . با اين وجود ، رفع اشكالى كه دربارهء اسماء مطرح شده نمىتواند اشكالى را كه دربارهء جعفر نيز وارد شده و نام او را دوبار در اين مراسم ذكر كردهاند ، مرتفع سازد . احتمال دارد در روايت كشف الغمه ، زنى كه در زفاف زهرا حضور داشته ، سلمى دختر عميس و خواهر اسماء باشد كه همسر حمزه بوده است و برخى از روات نام او را به جهت شهرت اسماء با اسم او اشتباه گرفتهاند . اين توجيه ، اگر هم اشكالى را كه دربارهء اسماء ايراد شده است ، مرتفع سازد نمىتواند مشكلى را كه در مورد جعفر وجود دارد رفع كند . مگر آنكه بگوييم اشكالى كه دربارهء نام اسماء پيش آمده باعث شده است كه نام جعفر را به جاى نام حمزه در روايت قرار دهند . ( و الله اعلم )
آرى فاطمه اينگونه به خانهء شوهر قدم نهاد و چه زفاف بزرگ و درخشانى بود كه چنان عزت و عظمت و شوكتى در آن موج مىزد كه هيچ گويندهاى هر قدر هم كه مبالغه كند و در وصف آن اطناب ورزد باز هم نمىتواند عمق عظمت و ابهت و جلال آن را بيان كند .
مبارك باد بر تو اى ابو الحسن ، اى نخبهء جهان آفرينش و نيز مبارك باد بر تو اى بانوى گرامى جهان اين عروسى بزرگ و پرشكوهى كه هيچكس قبل و بعد از شما ، به افتخار آن نايل نشد .
نكتهاى كه جاى شگفتى دارد
در اينجا بايد به نكتهاى اشاره كرد كه حيرتآور مىنمايد . كسى كه سرور پيامبران با بنى هاشم و اصحاب و زنان مؤمنان ، ترتيب مجلس عروسيش را مىدهد و چنين جشن