و مثل اهل بيت من در ميان شما همچون باب حطه در بنى اسرائيل است . هركس در آن داخل شود ، آمرزيده شود . و در روايتى آمده است : گناهان او آمرزيده شود . و در جاى ديگرى ابن حجر گفته است از طرق بسيارى كه برخى از آنها برخى ديگر را تقويت مىكند آمده است : « مثل اهل بيتى » و در روايتى « انما اهل بيتى » و در روايت ديگر « ان مثل اهل بيتى » و در روايتى ديگر « الا ان مثل اهل بيتى فيكم مثل سفينة نوح فى قومه من ركبها نجا و من تخلف عنها غرق » و در روايتى « من ركبها سلم و من تركها غرق » و در روايتى « ان مثل اهل بيتى فيكم مثل باب حطة فى بنى اسرائيل من دخله غفر له » نقل شده است . حاكم در مستدرك از حنش كنانى نقل كرده است كه گفت : از ابو ذر شنيدم ، درحالىكه در خانهء كعبه را گرفته بود ، مىگفت : هركس مرا مىشناسد . پس من همانم كه او مىشناسند و آن كس كه مرا نمىشناسد بداند كه من ابو ذر هستم . از رسول خدا شنيدم كه مىفرمود : مثل اهل بيت من مثل كشتى نوح است . هركه سوارش شد رهايى يافت و هركه از آن تخلف كرد غرق شد .
حاكم گويد اين حديث بنابر شرط مسلم صحيح است .
ما دربارهء اين روايت به صورت گسترده در كتاب « اقناع اللائم على اقامة المآتم » سخن گفتهايم و در آنجا يادآور شديم كه تمثيل پيامبر ائمه را به كشتى نوح در وجوب پيروى از ايشان و اقتدا به گفتار و كردار و حرمت پيروى از مخالفان آنان تصريح دارد . و كدامين عبارت در دلالت بر اين نكته ، از اين سخن او رساتر است كه فرمود : هركس بر آن كشتى سوار شود نجات يابد و هركس از آن تخلف كند هلاك يا غرق شود . پس همچنانكه هركس با نوح در كشتىاش سوار شد از غرق شدن در آب نجات پيدا كرد و هركس سوار كشتى او نشد غرق و هلاك شد . پس همينطور هركس از اهل بيت پيامبر پيروى كرد به حق دست يافت و از خشم و غضب خداوند رهايى پيدا كرد و به خشنودى الهى نايل شد . و آنكس كه با ايشان از در مخالفت درآمد هلاك شد و به خشم و عذاب الهى گرفتار آمد . و اين خود دليلى است بر عصمت اهل بيت . اگر چنين نبود هر پيروى نجات نمىيافت و هر مخالفى به هلاكت نمىرسيد . چنانكه در حديث ثقلين گذشت اين اطلاقى عام و مخصوص است . و مراد از آن جز ائمهء اهل بيت نيست و آنان كسانىاند كه همگان بر برترى آنان اتفاقنظر دارند و به علم و فضل و زهد و پرهيزگارى و عبادت شهرهاند و مسلمانان بر نبود عصمت در غير آنان اتفاقنظر دارند . در هرحال پيرو غير معصوم نجات يافته و مخالفش هلاك شده نيست و اينكه آنها را باب حطه خواندهاند چندان نارسا نيست . زيرا اين نامگذارى دلالت مىكند كه تنها با تمسك به طريقهء ايشان است كه نجات و خلاصى از ذنوب و معاصى ميسر مىشود .
9 . حديث منزلت و آن فرمايش پيامبر است كه به على گفت جايگاه تو نسبت به من
سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي ) — صفحة 182
مساهمون: على حجت كرمانى
ص١٨٢