ميان شما دو چيز سنگين باقى مىگذارم . و در روايتى آمده است دو جانشين وامىگذارم كه يكى از آن دو از ديگرى بزرگتر است . كتاب خدا كه مانند ريسمانى است كه از آسمان به زمين كشيده شده و عترت و اهل بيتم . و اين دو هرگز از يكديگر جدا نمىشوند تا به من بر سر حوض بازرسند .
در روايتى ديگر ذكر شده است : خداوند لطيف و آگاه به من خبر داد كه اين دو هرگز از يكديگر جدا نمىشوند تا به من بر سر حوض بازرسند . پس بنگريد كه چگونه حق آنها را به جاى مىآوريد .
در روايت ديگرى نقل شده است كه من در ميان شما چيزى واگذاشتهام كه اگر بدان تمسك جوييد هرگز پس از من گمراه نخواهيد شد . آن دو چيز گرانقدر يكى از ديگرى بزرگتر است . كتاب خدا كه مانند ريسمانى است كه از آسمان به زمين كشيده شده و ديگر عترت و اهل بيتم . اين دو هرگز از يكديگر جدا نمىشوند تا به من بر حوض بازرسند .
در روايتى نيز آمده است : من در بين شما دو چيز را مىنهم . اگر از آن دو پيروى كنيد هرگز به گمراهى نخواهيد افتاد . اين دو ، كتاب خدا و عترت من ، اهل بيتم هستند . پس از آنها جلو نيفتيد كه هلاك مىشويد و از آن دو كوتاهى نكنيد كه باز هم كشته خواهيد شد و به آنان چيزى نياموزيد كه ايشان از شما داناترند .
اين روايت كاملا در خروج زنان پيامبر از اهل بيت و اختصاص اين مفهوم بر عشيره ( خانواده ) و عصبهء آن حضرت دلالت دارد . ما اين احاديث را به تمام و كمال در اين كتاب نقل كرديم و توضيح بيشترى براى آنها نداريم و هركس كه بخواهد مىتواند به آنها مراجعه كند .
اين احاديث بر عصمت اهل بيت از هرگونه گناه و خطايى دلالت مىكند . زيرا آنان طبق اين روايت با قرآنى كه عصمت آن ثابت است ، در يك رديف گذارده شدهاند . آنان يكى از دو چيز ارجمندىاند كه در بين مردم نهاده شدهاند و همانگونه كه به تمسك قرآن دستور داده شده به تمسك به ايشان نيز فرمان دادهاند . و اگر خطايى از آنان سر مىزد ، تمسك به آنان كه عبارت از حجت قرار دادن گفتار و كردار آنان بود ، روا نمىبود . در حديث آمده است : كسى كه به اهل بيت تمسك جويد گمراه نمىشود . چنانچه متمسك به قرآن نيز در دامن گمراهى نمىغلتد . و حال آنكه اگر از آنان گناه يا خطايى واقع مىشد ، كسى را كه به او تمسك جسته بود گمراه مىكردند . همچنين در پيروى از اهل بيت مانند پيروى از قرآن هدايت و نور است و اگر آنان از گناه معصوم نمىبودند ، پيروى از آنان جز گمراهى ثمرى نداشت . و در عبارت ريسمانى است كه از آسمان به سوى زمين كشيده شده ، مانند قرآن قلمداد شدهاند و اين عبارت كنايه است از آنكه ايشان واسطهء بين خداوند و خلق اويند و گفتار آنان دربارهء خدا ،
سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي ) — صفحة 180
مساهمون: على حجت كرمانى
ص١٨٠