تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي ) — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢
از على هستم . او پس از من سرپرست تمام مؤمنان است . همچنين پيامبر فرمود : على از من و من از اويم و او پس از من سرپرست شماست . بعدا نيز بيان خواهيم كرد كه در حديث علقمه و نيز جوامع مناقب على آمده است كه پيامبر به على ( ع ) فرمود : تو پس از من سرپرست مؤمنان هستى . بيست و هفتم ، گفتهء پيامبر كه فرمود : هركس كه من ولىّ اويم على هم ولىّ اوست . حاكم در مستدرك اين روايت را از بريده اسلمى نقل كرد و مضمون آن را مشروط بر شرط شيخين تصحيح كرده است . وى چنين روايت مىكند : بريدة به عده‌اى برخورد كه على ( ع ) را مورد طعن و ايراد قرار مىدادند وى گويد : من در خود نسبت به على احساس كدورت ( كينه ) مىكردم . زيرا در جنگى به همراه خالد بن وليد بودم كه در آن جنگ به غنايمى دست يافتند و على از خمس آن غنايم كنيزى براى خود برگرفت و بين على و خالد كدورتى پيش آمد . خالد گفت : اين فرصت مناسبى است و نشان داد كه من در خودم نسبت به على كدورتى دارم . سپس به سوى پيامبر رفت و اين ماجرا را براى او شرح داد . من نيز به نزد رسول خدا آمدم و دربارهء برخورد على سخن گفتيم و در هنگام گفت‌وگو از اين قضيه نگاه خود را به زير افكنده بودم . چون سر خود را بلند كردم ديدم رگهاى گردن پيامبر سرخ ( كلفت ) شده و فرمود : هر كس كه من سرپرست اويم على هم سرپرست اوست . نسايى در خصايص از بريدة چنين نقل مىكند : پيامبر ما را تحت رهبرى على به جايى مأموريت داد . چون ما بازگشتيم از ما پرسيد : همراهى دوست خود را ( على ) چطور ديديد ؟ هم من و هم ديگران از او زبان به گلايه گشوديم . چون سر خود را بالا آوردم ديدم چهرهء پيامبر سرخ شده است و فرمود : هركس كه من سرپرست اويم على هم سرپرست اوست . بيست و هشتم ، حديث منزلت . مقصود فرمايش پيامبر است كه به على گفت : مقام تو نسبت به من مانند جايگاه هارون در پيش موسى است جز آنكه پس از من پيامبرى مبعوث نخواهد شد . اين حديث پيش از اين در جلد دوم در باب وقايع غزوهء تبوك نقل شد و در ادلهء امامت آن حضرت نيز دوباره آن را ذكر خواهيم كرد . اين روايت از جمله استوارترين و صحيح‌ترين دلايل به شمار مىرود . شيخ مفيد در اين‌باره گويد : هنگامى كه پيامبر مقام على را در پيش خود همچون مقام هارون نسبت به موسى مىداند همهء مراتب هارون نسبت به موسى صرف‌نظر از برادرى آن دو را براى على ( ع ) ثابت مىكند . و تنها مقام نبوت را لفظا از مراتب على ( ع ) استثنا مىكند . اين امتيازى است كه هيچ‌كس در آن با على سهيم نشده و در اين معنا با او همسرى نكرده و به هيچ روى به اين فضيلت نزديك نشده است . بيست و نهم ، سخن سعد كه گفته است : على از سه چيز برخوردار شد كه اگر من يكى از