الباب الثالث در سؤالى و جوابى
[ سؤال ] « 1 » هيچ شكّى نيست كه اهل سنّت و جماعت سواد اعظم جمهور اهل قبلهاند ، از كجا تو را معلوم شد كه ايشان باطلند و شيعه بر حقّ ؟ و حقيقت شيعه و مذهب ايشان و حقيقت خلافت على و اهل بيت او از كجا تو را معلوم شد و بطلان متقدّمان على ؟ يقين است كه روز قيامت چون از ذرات خواهند پرسيد ، از اين كل هم پرسند كه : وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ « 2 » . پس چه حجت دارى كه در دنيا آن را عقلا قبول كنند و در آخرت در عرصهء قيامت كه يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفى مِنْكُمْ خافِيَةٌ « 3 » تو را حجّتى بود در روز قيامت ؟ كه وَ بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ ما لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ « 4 » بر تو و بال نبود و آن دلپذير بود و انصاف نه عناد و نه لجاج ، بلكه معقول و مأخوذ از كتب فريقين ، و فريقين بر صحت آن اتفاق كردند . [ جواب : اگر كثرت سبب حقّ بودى بايستى كه اهل كفر بر حقّ مىبودند ، چه شكّ نيست كه كفار بيشمار و اهل الاسلام نسبت به اعداد ايشان قليل المقدارند . پس كثرت سبب حقّيت نباشد و حق تعالى از اين خبر داده به قول خود : كَمْ مِنْ