بود به نصّ خدا و نصّ رسول پيش از اين ، امروز بيعت گرفت كه از من اعراض نكنيد و بدانچه بر شما واجب است به نصّ خدا و رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به متابعت من كردن ، بدان قيام نماييد و مرا به دست عدو بازندهيد . پس بيعت آخر عهد بود بما وجب عليهم من قبل اللّه تعالى و قبل رسوله و هذه لطيفة . چنان كه بيعت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نه به نفس رسالت بود ، بلكه به اعانت وى بود ، بيعت على عليه السّلام نيز به اعانت بود به ترك عدوان على عليه السّلام و به معاونت او بر عدو .
پس چون معلوم شد كه امامت به اختيار خلق نباشد ، پس لا بد بايد كه خداى تعالى از خلقان كسى را كه لايق اين كار باشد و معصوم « 1 » باشد فعلا و قولا ، و معتمدا عليه باشد ظاهرا و باطنا ، براى اين كار اختيار كند و نصب فرمايد . همچنين رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نصّ كند جليا و خفيا ، چنان كه نص كرد . « 2 »
. . . خداى را از متابعت او منكر نيايد و به كرامات خود بر او مباهات نكند . از جملهء كرامات مهدى عليه السّلام طول عمر اوست . چنان كه گويند عمر لقمان حكيم شش هزار سال بود و همچنين سامرى چندين سال است كه زنده است و هيچ نقصان نبود در كار او ، و يقين كه عمر او عشر [ عمر ] اين جميع نيست . بايد كه از صنايع رذيله چون حجامت و حياكت « 3 » و امراض متنفره بعيد بود . زيرا كه حصول اين چيزها سبب تنفّر خلق است از قبول قول او .
فصل سيم : در آنكه امام دوازدهاند
و دليل بر اين اخبار است و سمع . زيرا كه هيچ عددى از اين عدد اولى نيست با عقل .
هامش
( 1 ) اصل : معلوم .
( 2 ) در نسخهء خطّى بين اين قسمت و ادامهء مطلب گسستگى ايجاد شده و مقدارى از متن نيز ساقط گرديده است . ادامهء مطلب از صفحهء 18 نسخهء خطى نقل مىگردد .
( 3 ) بافتن جامه ، جولاهى ، ترتيب دادن شعر .