تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأبرار في مناقب الأئمة الأطهار ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 67

مساهمون:

ص٦٧
برداشت . الثالث : آنكه چنين يافتم كه حيوانى از وحوش و طيور اهلى « 1 » و غير اهلى نيستند الّا كه ايشان را مقدّمى و رئيسى مطاع هست ، با آنكه ايشان نامكلّف‌اند و به افعال سيئه غير ملوم . پس بنى آدم كه زنا و لواط و غصب اموال و فساد و تخريب بلاد و تفريق عباد « 2 » در ايشان مجبول و مطبوع ، چگونه شايد كه ايشان را زاجرى و رئيسى نباشد ؟ و اللّه مخبر عنه بقوله تعالى :
أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً
« 3 » سدى بهيمهء مرسله « 4 » است بىقيّم و راعى . نبينى كه مرغان هر گله را مقدّمى هست كه قعود ايشان و قصد صوتى دون صوتى به يكى [ است ] ، تا آن برنخيزد ديگران برنخيزند ، تا او بر درختى يا بر موضعى ننشيند ديگران ننشينند ؟ خاصه غرابان « 5 » و كراكى « 6 » و بطوط « 7 » . در شب كه كراكى مىروند ، مقدّمى مىرود و بانگ مىكند و هر كه در عقب او است بانگ مىكند تا گلّه ايشان از هم متفرق نشوند . قوله تعالى :
أَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّراتٍ فِي جَوِّ السَّماءِ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ
« 8 » و قوله تعالى :
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِيحَهُ
« 9 » جبلّى « 10 » است در جملهء حيوانات اهلى و وحشى ، خاصه انسان . در حيّات « 11 » مشهور است كه شاه ماران چگونه رود ، بر مار بزرگ سوار شده و از عدل اوست كه هيچ مارى گزند نمىكند به هيچ جانورى الّا كه مأكول خود حاصل كنند ، و حيّات بحار نيز همچنين و زيادتر از اين ، و منج انگبين « 12 » صد چندين ؛ كه يعسوب « 13 » ايشان ، يعنى امير النحل ، براى او تختى سازند و او را قواد و حجاب و پاسبانان و دربانان و خدم در پيش برپاى . جمعى را نصب كرده كه آب آرند ، و جمعى را كه نبات و
هامش
( 1 ) اصل : اهل . ( 2 ) اصل : عبّاد . ( 3 ) قيامت : 36 . ( 4 ) رها شده . ( 5 ) كلاغها . ( 6 ) جمع كركى : درنا . ( 7 ) جمع بط : مرغابى . ( 8 ) نحل : 79 . ( 9 ) نور : 41 . ( 10 ) ذاتى . ( 11 ) جمع حيّه : مار . ( 12 ) زنبور عسل . ( 13 ) پادشاه زنبوران عسل .