السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ
« 1 » بدين عبارت كه « أيّتها الأرواح العارية اخرجوا من الأجسام البالية » . و گويند ميان اين دو نفخه چهل سال برآيد .
سيم : نفخة « 2 » الحشر « 3 » است
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ
« 4 » از هر نفخى تا نفخى ديگر چهل سال برآيد . آنگه جبرئيل بر سر حجر بيت المقدّس كه مريم جامهء خود را بدانجا نهاده ، غسل مىكرد كه جبرئيل باد در آستين وى دميد ، بايستد و آواز دهد كه اى عباد اللّه . اهل عالم روى بدانجا نهند كه لا عوج له كه [ نه ] براست روند نه به چپ .
نفخ صور را مثال چنان است كه آفتاب چون فروشد ، جملهء انسان قصد مكان مىكنند و خواب بر ايشان غلبه مىكند كه به منزلهء مرگ است ، كما قال النبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم :
« النوم أخ الموت » « 5 » و چون قصد طلوع كند ، جملهء خلائق در حركت آيند و قصد جهاندارى كنند و زنده شوند و به اسباب معاش مشغول شوند ؛ حال نفختين همچنان باشد .
هامش
( 1 ) زمر : 68 .
( 2 ) اصل : نفحه .
( 3 ) ر : اجداث .
( 4 ) يس : 51 .
( 5 ) بحار الانوار ، ج 82 ، ص 52 .