صفت اسحاق ابنه عليه السلام
اسحاق به فضل بوذه مشهور * پيوسته به زهد بوذه مذكور
دامن ز زمانه در كشيده * از كار امامت آرميده
صفة على ابنه عليه السلام
گويند على ابن جعفر * بودست ملازم برادر
موسى كه امام روزگار اوست * بر منبر دين بزرگوار اوست
بسيار علوم و بر فضائل * بردند ازو بجان مسائل
اقرار به موسى و امامت * كردست و نخورده زو ندامت
وانگه به رضا رضاش بوده * صدق دل صادقى نموده
گفته سخن از امام جعفر * بر نصّ امامت براذر
صفت عباس ابنه عليه السلام
بوذه دهمين پسر چو عباس * زنده نفسى چو خضر و الياس
پرهيز كن زمانه با علم * آراسته ذات او بر آن حلم
نقش خاتمه عليه السلام
بر خاتم او كى بىريا بود * الله ولى و الغنى بود
دينپروريش توانگرى بود * معروف به صدقپرورى بود
مدت عمره عليه السلام
سالش به دو نسخه شصت و پنج است * از دور جهان كه عمر سنج است
در دايره به هشت و پنجاه * ديدم كه نوشته بود و سه ماه
تقسيم عمره عليه السلام
با جد و پدر دوازده سال * بوذست رخش زمانه را فال
جدش چو ازين زمانه برخاست * پرداخته كار آن جهان راست
او نوزده دگر به هر باب * راندست بكام خويش با باب
مدت امامته عليه السلام
سى سال و چهار در امامت * ماندست پس از پدر سلامت
بگذشت ز كاينات نامش * در علم و روايت و كلامش
هر نقد سخن كه جعفرى نيست * شرعيست كه آن پيمبرى نيست
هر قول كه صادقى نباشد * جز زرق و منافقى نباشد