بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ و الحمد لله رب العالمين و صلى الله على سيدنا محمد و على آله الطاهرين
درآمد
براى نخستين بار ، عبد الجليل رازى - رحمة الله عليه - در كتاب با ارزش نقض ما را از وجود منقبتخوانان شيعى و گستردگى كار آنها در رواج و تثبيت عقايد شيعى آگاه كرده است . متأسفانه اشعار شاعران منقبت خوان كهن كمتر برجاى مانده ، اما از روى شواهد فراوان ، مىتوان يقين كرد كه سنت منقبتخوانى طى دوران بعد ، تداوم كامل داشته است .
يكى از نخستين نمونهها ، دو بيتى است كه از ملك الكلام بندار رازى ( م 433 ) برجاى مانده است :
تا تاج ولايت على بر سرمه * هر روج مرا خوشتر و نيكوتر مه
شكرانه اين كه مير دين حيدرمه * از فضل خدا و منت « 1 » مادرمه « 2 »
عبد الجليل اشاراتى چند به مناقبخوانان و در برابر آنها ، فضايلخوانان سنى دارد . وى از نام برخى از مناقبخوانان ياد مىكند كه متأسفانه اشعار آنها كمتر برجاى مانده است .
اكنون با مولانا شيخ حسن كاشى آشنا مىشويم كه پس از چند نسل از مناقبخوانان ، در نيمهء دوم قرن هفتم هجرى ، شهرتى در شعر منقبت به دست آورده و خوشبختانه بسيارى از اشعارش برجاى مانده است . مولانا شيخ حسن كاشى ، حلقهاى است از اين منقبت
هامش
( 1 ) پاكى .
( 2 ) مجمل فصيحى ، بخش دوم ، ص 163 ، قصران ج 1 ، ص 577