عبادت با حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - موافقت مىنمود ؛ و چون به ده سالگى رسيد ، پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - مبعوث شد . و از مردان اوّل كسى كه تصديق نبوّت حضرت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - نمود آن حضرت بود ؛ و سه سال در شعب به محافظت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - مشغول بود ، به مرتبهاى كه در آن سه سال مطلقا شبها خواب نفرمود ؛ و در شب هجرت حيات خود را فداى حيات رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - كرد و حق تعالى به آن حضرت و آنچه در آن شب از آن جناب به وقوع پيوست ، با ملائكه مباهات نمود ؛ و جبرئيل در آن شب مىگفت : « بخ بخ من مثلك يا ابن أبى طالب يباهى اللّه بك الملائكة » و حضرت حق تعالى آيهء كريمهء
« وَ مِن النَّاس مَن يَشْرِي نَفْسَه ابْتِغاءَ مَرْضات اللَّه »
« 4 » در صفت آن حضرت فرستاد . و چون به مدينه هجرت نمود ، بعد از نزول آيهء قتال ، كمر مجاهدت بر ميان بسته ، قواعد دين اسلام را به ضرب شمشير استحكام داد . و در هيچ غزوهاى از غزوات فرار ننمود ، و آثار شجاعت آن حضرت از غزاى بدر و احد و خندق و خيبر و حنين ، بر عالميان ظاهر و پيدا و روشن و هويداست . بالجمله ، فضايل حسبى و نسبى و موروثى و مكتسبى آن حضرت از حيّز حدّ و حصر بيرون است ، و از آنچه جن و انس از عهده بيرون نتوان آمد افزون . جمهور آوردهاند كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود كه : « لو ان الرّياض اقلام و البحر مداد و الجن حسّاب و الانس كتّاب ما أحصوا فضائل علىّ بن أبى طالب » . يعنى : اگر بستانها همه قلم شوند و درياها همه سياهى « 5 » گردند و همهء افراد جن حسابكننده شوند و جملهء افراد انس نويسنده گردند ، نتوانند
هامش
( 4 ) از آيهء 207 سورهء مباركهء بقره .
( 5 ) سياهى در اينجا به معنى مركب است كه در متون عهد صفويه فراوان به كار رفته است . از جمله رجوع شود به تفسير محمد مؤمن مشهدى ( ص 170 ) چاپ تهران - 1361 .