أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 23

سال واقع گرديد « 29 » . و در همين سال شرف دودمان عبد مناف به شش كس از ملوك اطراف نامه نوشت و ايشان را به دين قويم و صراط مستقيم دعوت فرمود . نامهء نجاشى را به عمرو بن اميّه ضمرى داد . نجاشى نامه و فرستادهء پيغمبر را تعظيم نموده ايمان آورد . نامهء هرقل « 30 » را به دحيهء كلبى داد « 31 » . هرقل با روميان مشورت نمود كه « چه مىگوييد در باب گرويدن به محمد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ؟ » ايشان سركشى نمودند ؛ و به روايتى هرقل در سرّ به رسالت حضرت مصطفى اعتراف نمود « 32 » . نامهء خسرو پرويز را به عبد اللّه بن حذافهء سهمى داد « 33 » . خسرو نامهء آن حضرت را پاره كرد و به سبب آن سوء ادب ، پسر او را حق تعالى برانگيخت تا او را بكشت . و نامهء مقوقس ملك اسكندريّه را به حاطب بن ابى بلتعه « 34 » داد « 35 » . مقوقس حاطب را گرامى داشت امّا مسلمان نشد ، و به رسم هديه چهار كنيزك و خواجه‌سرايى و بيست جامه‌وار و هزار مثقال طلا و استرى كه آن را دلدل مىگفتند و درازگوشى كه يعفور نام داشت ، به نزد حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرستاد ، و صد مثقال طلا و پنج جامه به حاطب داد . نامهء حارث بن ابى شمر غسّانى را كه حاكم به شام بود ، به شجاع بن وهب اسدى داد . « 36 » حارث ايمان نياورد ، و حاجب او از شجاع احوال پيغمبر