تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١

باب ششم در ذكر آن مقتداى فرقهء اخيار و آن رهنماى زمرهء ابرار امام به حق ناطق حضرت ابى عبد اللّه جعفر بن محمّد الصّادق عليه السّلام

قال الشيخ المفيد محمّد بن محمّد بن النّعمان الحارثى - رحمه اللّه - : كان مولده بالمدينة سنة ثلث و ثمانين . « 1 » و در روايت شيخ شهيد - عليه الرّحمه - چنان كه در دروس آورده ، ولادت آن حضرت در روز شنبه هفدهم ربيع الاوّل بوده در سنهء مذكوره ؛ يعنى سال هشتاد و سيّم از هجرت ؛ و به روايت ثقة الاسلام محمّد بن يعقوب كلينى - قدّس اللّه سرّه - و اكثر ارباب سير و تواريخ نيز همين است كه آن حضرت در سال هشتاد و سيّم از هجرت ، فضاى جهان را به نور وجود [ خويش ] منوّر گردانيد . شهادت آن جناب در شوّال سال صد و چهل و هشتم بوده . مدّت عمر گران‌مايه‌اش شصت و پنج سال و چند ماه ، مدّت امامت و خلافتش سى و چهار سال ؛ كنيتش ابو عبد اللّه و ابو اسماعيل است ؛ و القابش بسيار است ، از آن جمله : صادق ، و صابر ، و فاضل ، و طاهر است . و آن حضرت را به روايت شيخ مفيد و شيخ طوسى « 2 » ده فرزند بوده : حضرت امام موسى - عليه السلام - ، و اسماعيل ، و عبد اللّه ، و اسحاق ، و محمّد ، و عبّاس ، و على ، و ام فروه ، و اسماء ، و فاطمه .

هامش
( 1 ) « ارشاد مفيد » . ص 289 .
( 2 ) در نسخهء « ب » : « طبرسى » .