گفت : شما صبر كنيد ، كه من در اين باب فكرى خواهم كرد . بنى اميّه اين سخن شنيدند . چون مىدانستند كه او با اهل بيت حضرت رسول دوستى مىورزد ، ترسيدند كه خلافت را به اهل بيت گذارد ؛ كنيزكى را فريفتند كه در ماه رجب سال صد و يكم از هجرت ، زهر در كام او كرده او را بكشت . پس يزيد بن عبد الملك بر تخت نشست ، و شوذب خارجى در همان ايّام كشته شد .
و در شعبان سال صد و پنجم از هجرت ، يزيد بن عبد الملك به دار البوار پيوست ، و برادرش هشام بن عبد الملك ملعون ، برادرزادهء خود ، ابراهيم بن وليد بن عبد الملك بن مروان را امر كرد تا آن حضرت را زهر داده شهيد ساخت .
و آن حضرت در وقت رحلت ، حضرت امام جعفر - عليه السلام - را وصى و خليفه گردانيد ، و به فردوس اعلا انتقال فرمود ، و آن جناب را در بقيع در گنبدى كه عبّاس مدفون است قريب به قبر فاطمهء بنت اسد و مرقد منوّر امام حسن - عليه السلام - و مشهد مطهر امام زين العابدين - عليه السلام - دفن كردند .
أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة 129
مساهمون: محمد بن اسحاق بن محمد الحموي
ص١٢٩