است .
سپس توقيعى از صاحب الزمان ( ع ) مبنى بر لعن و برائت از شلمغانى صادر گشت . هنگامى كه آوازهء شلمغانى همهجاگير شد و ديگر پنهان كردن و نيرنگ بازى براى او سودى نداشت روزى در مجلسى كه سران و بزرگان شيعه حاضر بودند گفت : ميان من و حسين بن روح مجلسى ترتيب دهيد پس اگر آتشى از آسمان فرود نيامد تا او را بسوزاند ، هر چه او دربارهء من گفته صحيح است و گرنه هر چه او دربارهء من گفته حقيقت دارد . اين ماجرا در خانه ابن مقله اتفاق افتاد و از آنجا به گوش راضى خليفه عباسى رسيد و وى دستور داد شلمغانى را بكشند . قتل وى در سال 323 واقع شد .
ابو بكر محمد بن احمد بن عثمان بغدادى برادرزادهء محمد بن عثمان عمرى از ديگر كسانى بود كه ادعاى با بيت مىكرد . ابو دلف كاتب براى ابو بكر بغدادى ادعاى نيابت كرد .
از ابو بكر در اين باره پرسيد اما او منكر اين مسأله شد و قسم خورد كه چنين ادعايى نكرده است . سپس به عقيدهء ابو دلف گراييد و شيعيان از وى تبرى جستند . حكايت كردهاند كه وى در بصره وكيل يزيدى بود و روزگار درازى در خدمت او به سر برد و ثروت بسيارى بر هم زد .
اما از وى در نزد يزيدى بدگويى كردند و يزيدى هم او را دستگير و اموالش را مصادره كرد و ضربهاى بر سرش كوفت كه چشمش آب آورد و به حالت كورى از دنيا رفت .
ابن قولويه گويد : خداوند ابو دلف كاتب را نگه ندارد ما او را فرد ملحدى مىشناختيم سپس وى اظهار غلو كرد و آنگاه ديوانه و زنجيرى شد و پس از آن در فرقهء « مفوضه » در آمد .
احمد بن هلال كرخى ، كه جزو غلات بود ، در آغاز از ياران امام حسن عسكرى ( ع ) به شمار مىآمد سپس تغيير عقيده داد و با بيت محمد بن عثمان را منكر شد و از سوى امام زمان ( ع ) نيز توقيعى مبنى بر لعن او صادر گشت .
گفتارى پيرامون دلايل امامت صاحب الزمان ( ع ) و اينكه وى زنده و موجود و از نظرها ناپديد است
بايد دانست كه همهء مسلمانان بر خروج مهدى در آخر الزمان و اينكه وى از نسل على و فاطمه ( ع ) و همنام پيامبر ( ص ) است ، اتفاق نظر دارند و روايات و اخبار در اين باره ، ميان شيعه و سنى ، به حد تواتر است . چنان كه اگر كسى در اخبارى كه بعدا نقل خواهيم كرد و بيشتر آنها را رواياتى تشكيل مىدهد كه از طريق اهل سنت نقل شده و دستهاى ديگر از طريق شيعه نقل گرديده ، بنگرد بر صحت اين ادعا وقوف يابد . هر چند كه ما نيز به خاطر رعايت اختصار از ذكر بسيارى از احاديث اجتناب ورزيدهايم .
اعتقاد به مهدى ( ع ) ، از باورهاى مسلمانان و متواترات و حتى از ضروريات اعتقادى آنان