كشتند . و يكى از كسانى كه در حمام به فضل حمله كرده بودند ، دستگير شد آنان سه نفر بودند و يكى از ايشان ابن خالد فضل ذى العلمين بود . چون آن سه تن را نزد مأمون آوردند از آنان پرسيد : چرا فضل را كشتيد ؟ گفتند : از خدا بترس اى امير مؤمنان ! تو خود ما را به كشتن او فرمان داده بودى . اما مأمون به سخن آنان وقعى ننهاد و ايشان را كشت . اين واقعه در شعبان سال 203 به وقوع پيوست .
طبرى گويد : قاتلان فضل از چاكران و خدمتگزاران مأمون و چهار تن بودند : غالب مسعودى اسود ، قسطنطين رومى ، فرج ديلمى و موفق صقلبى . آنان به مأمون پاسخ دادند : تو خود ما را به كشتن فضل فرمان دادى . اما مأمون دستور داد گردن آنها را بزنند و سرهايشان را براى حسن بن سهل بفرستند .
صدوق و سلامى نيز چنان كه خواهد آمد ، نوشتهاند : اين رويداد در شعبان سال 203 اتفاق افتاد . طبرى گويد : اين ، ماجرا در روز جمعه دوم شعبان سال 202 روى داد . شايد روايت صدوق به صواب نزديكتر باشد .
صدوق در عيون اخبار الرضا از ابو على حسين بن احمد سلامى ، در كتاب تاريخ نيشابور ، نقل كرده است كه گفت : مأمون بر فضل بن سهل حيله كرد تا آن كه به ناگاه غالب دايى مأمون ، در حمام سرخس فضل را كشت و اين واقعه در ماه شعبان سال 203 رخ داد .
ياسر خادم ، در تتمهء روايت سابق گويد : سران سپاه و لشكريان و كسانى كه از مردان ذو الرئاستين بودند بر در خانهء مأمون جمع شدند و گفتند : مأمون بر فضل حيله بسته و او را كشته است . اينك ما به خونخواهى او آمدهايم . پس مأمون به امام رضا ( ع ) گفت : سرورم ! آيا صلاح مىدانى كه بيرون روى و آنان را پراكنده سازى ؟ ياسر گويد : پس امام رضا ( ع ) سوار شد و به من نيز فرمود : سوار شو . پس چون ما از در خانه بيرون رفتيم حضرت رضا ( ع ) به كسانى كه بر در خانهء مأمون جمع شده و آتش افروخته بودند تا در خانه را بسوزانند ، نگريست و بر آنان فرياد زد و به دستش به ايشان اشاره كرد كه پراكنده شويد ، آنان نيز پراكنده شدند .
ياسر گويد : به خدا قسم مردم چنان روى به فرار مىنهادند كه برخى از ايشان روى برخى ديگر مىافتادند و به سوى هيچ كس اشاره نمىكرد جز آن كه او مىدويد . آن حضرت به آن جماعت عبور كرد و هيچ كس رو به رويش نايستاد .
برخى از رواياتى كه از امام رضا ( ع ) نقل شده است
در حلية الاولياء از احمد بن رزين نقل شده است كه گفت : از امام رضا ( ع ) دربارهء اخلاص پرسيدم فرمود : اخلاص يعنى اطاعت از خداوند عز و جل .